Otwórz menu główne

Przypadek

kategoria gramatyczna

Przypadek – los, traf, zbieg okoliczności.

  • Człowiek plus jego zamiary równa się przypadek.
  • Ludzie z przypadku uczynili mamidło, którym usprawiedliwiają swą własną głupotę.
  • Najbardziej dobija ta pieprzona przypadkowość, to, że różnica między życiem a śmiercią czy potwornym kalectwem sprowadza się czasem tylko do tego, że ktoś, idąc po żarcie, schylił się, by zawiązać sznurówkę, albo wybrał trzeci kibel w rzędzie, a nie czwarty, obrócił głowę w lewo, a nie w prawo. Przypadek. To strasznie ryje łeb.
  • Nawet to, co najbardziej przypadkowe, jest w ostatecznym rachunku koniecznością.
  • Nazwisko największego wynalazcy: przypadek.
  • Nie istnieje coś takiego jak przypadek w przebiegu spraw ludzkich, a szczęście jest słowem bez sensu.
  • Ponad rzeczami wszystkiemi stoi niebo przypadku, niebo bez winy, niebo trafu, niebo zuchwałego pokuszenia.
  • Przypadek jest najlepszym detektywem.
    • Autor: Agatha Christie
    • Źródło: „Twórczość”, Tom 57, Wydania 4–5, RSW „Prasa-Książa-Ruch”, 2001, s. 85.
    • Zobacz też: detektyw
  • Przypadek to jedyne prawo życia.
  • Przypadek to pseudonim Boga, który nie chce się pod czymś osobiście podpisać.
  • Przypadek to słowo pozbawione sensu; nie ma niczego, co nie miałoby swoich przyczyn.
  • Przypadków nie ma; to, co jawi się nam jako ślepy traf, pochodzi właśnie z najgłębszych źródeł.
    • Autor: Friedrich Schiller
    • Źródło: „Najwyższy czas!”, tom 19, wydania 18–39, Oficyna Liberałów, 2008, s. XVI.
  • Wszystko zaczęło się przypadkiem, choć warto przypomnieć, że przypadek to świeckie imię Opatrzności Bożej.
    • Autor: Tomasz Terlikowski
    • Źródło: Pielgrzymkowa misja. „Do Rzeczy”. 19/321, s. 86, 6-12 maja 2019.

Zobacz też:

Wikisłownik
Zobacz też hasło przypadekWikisłowniku