Otwórz menu główne
Alfred Aleksander Konar

Alfred Aleksander Konar (właśc. Alfred Aleksander Kinderfreund, 1862–1940 lub 1941) – polski pisarz pochodzenia żydowskiego.

  • Błyskawiczny pociąg zmysłów – to jeszcze nie ekstra pociąg miłości.
  • Do swobody kawalerskiej wzdychają najbardziej żonaci, a do rozkoszy małżeństwa – starzy kawalerowie.
  • Dobry strzelec nie daje Panu Bogu kul nosić.
  • Flirt to czułe słówka bez temperamentu. Miłość to temperament bez czułych słówek.
  • Karykaturą dumy jest arogancja.
    • Źródło: Leksykon złotych myśli, wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
    • Zobacz też: arogancja, duma, karykatura
  • Kobieta, którą przestało się kochać – to jak pusta butelka wypitego szampana.
  • Kobiety są jak róże: niby zupełnie do siebie podobne, a jednak zapach, forma i kolor każdej z nich jest trochę inny.
  • Kochamy nie z powodu zalet i nienawidzimy nie z powodu wad. Ot po prostu, instynktownie – tak jak psy nie znoszą kotów bez żadnego powodu.
  • Kochamy zanadto nasze dzieci, a za mało naszych rodziców.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości. Antologia aforyzmu polskiego, oprac. Kazimierz Orzechowski, Ossolineum, 1977, s. 46.
    • Zobacz też: dziecko, rodzice
  • Kwiat – to pośrednik miłości, donoszący adresatom w imieniu wysyłających: On (lub Ona) pragnie.
  • Mąż może nie być pierwszym kochankiem swojej żony, lecz bywa najczęściej ostatnim.
  • Miłość byłaby piękną, szczytną i godną największych ofiar, gdyby nie przechodziła.
  • Miłość jest jak eter. Może zabić, ale może też... ulotnić się.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości..., op. cit., s. 54.
    • Zobacz też: miłość
  • Miłość pięknej, lecz złej kobiety – to słodkie rodzynki w niestrawnej zakalcowatej babie.
  • Miłość – to wariacja. Lecz tylko idioci nie wariują.
  • Należy wierzyć w cośkolwiek, choćby we własną niewiarę.
  • Nie sztuka być miłym, kiedy się kocha, lecz kiedy już kochać się przestało.
  • Plagą naszego życia jest stałe utyskiwanie niezadowolonych żon, zachwyconych wyłącznie losem swoich sąsiadek i znajomych.
  • Płciowa cnota u mężczyzny uchodzi za większą hańbę niż niecnota u kobiety.
  • Podobno szalejący z miłości byli już przedtem wariatami.
  • Są małżonkowie, którzy dobrze ze sobą żyją tylko w ciągu pół doby, w łóżku.
  • Sceptyk traktuje sceptycznie nawet swój własny sceptycyzm.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości..., op. cit., s. 54.
    • Zobacz też: sceptycyzm
  • Stałą taktyką żon jest wieczne niezadowolenie, którym łaskocze się próżność mężowską, dążącą do przekonania żon, jak wielką karierą było ich zamążpójście.
  • Szczęściem wydaje się to, czego się nie ma.
  • Szczyt miłości, wierności i stałości – kiedy zdradza się żonę z kobietą podobną do niej.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości..., op. cit., s. 54.
  • Szkoda tych pięknych marzeń, które już się spełniły!
  • Ślub w życiu nie jest, jak i w teatrze, ostatnim aktem życia dwojga zakochanych.
  • Taktyka – to nieprawa córka ojca Taktyka i matki Obłudy.
  • Tylko małomówny, przystojny mężczyzna posiada dla kobiety czar zagadkowości. Tylko małomówna, piękna kobieta zaciekawia mężczyznę aż do szału.
  • Uczuciowość lekarze wiecznie spragnieni pacjentów nazywają erotomanią.
  • W potęgę lekarzy wierzą jedynie... zdrowi.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości..., op. cit., s. 53.
    • Zobacz też: lekarz, zdrowie
  • Wielkie uczucia są nieme.
  • Wyrozumiałość jest owocem znajomości własnych błędów.
    • Źródło: Roman Tokarczyk, Przykazania etyki prawniczej: księga myśli, norm i rycin, wyd. Wolters Kluwer Polska, s. 164.
    • Zobacz też: błąd, wyrozumiałość
  • Z biegiem lat pozbywamy się wielu wad i... zalet.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości..., op. cit., s. 54.
    • Zobacz też: wada, zaleta
  • Znacznie znośniej jest się nudzić samemu niż we dwoje.
    • Źródło: Żądło i miód mądrości..., op. cit., s. 46.
    • Zobacz też: nuda
  • Żona – to wampir mężowskiej kieszeni.
  • Żony bywają zazdrosne nawet o mężów, których nie kochają.
  • Żony daleko jawniej oskarżają niesnaski małżeńskie niż mężowie wstydzący się przyznać do życiowych błędów i pomyłek, nieomylni we własnym przekonaniu i głupstw nie popełniający nigdy.