Przysłowia tuwińskie

lista w projekcie Wikimedia

Tuwińcy (tuw. Тывалар / Tywalar; dawniej Urianchajcy, Sojoci) – naród turkijski, żyjący w Tuwińskiej Republice Autonomicznej w południowej Syberii, a także w Mongolii i Chinach.

Muzyk tuwiński

Kobierzec z gwiazd i półksiężyców

edytuj

(wybór i tłum. Stanisław Kałużyński, Edward Tryjarski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1967, seria Myśli Srebrne i Złote, oprac. części tuwińskiej: Stanisław Kałużyński)

  • Dobry kowal nie uderzy się w palce.
  • Głupia głowa nie da odpocząć nogom.
  • Milczenie jest oznaką zgody.
  • Nie dawaj wilkowi paść owiec i nie noś ognia w podołku.
  • Pochlebcy nigdy nie brakuje słów, a leniwemu wykrętów.
  • W sytuacji bez wyjścia nawet cielę dobrze pływa.
    • Źródło: s. 126.
    • Zobacz też: cielę
  • Złodziej nie lubi podwórzowego psa, a bajarz nie lubi sennego człowieka.