Otwórz menu główne
Obszar Syberii wg koncepcji przeważających w nauce polskiej

Syberia (ros. Сибирь) – kraina geograficzna w północnej Azji, wchodząca w skład Rosji.

  • Jednak ta sama monotonja krajobrazu, która nuży każdego podróżującego przez Syberję – step, tajga, niebo, ziemia, godzina po godzinie – znużyła szybko i tutaj: biel i biel i biel i biel, kliniczne piekło bieli. Ile można. Trzeba znać umiar. To rodzaj manji chorobliwej, z tego się przecież leczy w szpitalach obłędu: zapałka do zapałki, z wysuniętym językiem i spojrzeniem tępym, dzień po dniu przez dwadzieścia lat. Tak właśnie Bóg stworzył Azję.
  • Stłumiwszy w sobie oddech, który troską płynie,
    Westchnąć w ciszy za wszystkich, co prześladowani,
    Za tych, co uwięzieni i którzy wygnani.
    Za tych, co leżą teraz na deskach cierpienia
    Z otwartymi oczami, na nieludzkiej ziemi.
    • Autor: Stanisław Baliński, Wielka podróż (1941)
    • Opis: określenie „nieludzka ziemia” stało się synonimem Syberii. Rozpowszechnione przez Józefa Czapskiego w książce Na nieludzkiej ziemi (1949).
  • W naszej ocenie Polska oferta może wnieść wiele do rozwoju Syberii, mamy przecież bogate doświadczenie zarówno w transformacji gospodarczej jak i dwustronnej współpracy. (…) Jesteśmy otwarci na wszelką współpracę.
  • Zasieki. Zasieki to jest to, co najpierw się widzi. Wystają ze śniegu, jak gdyby unoszą się ponad śniegiem linie, kozły, płoty zasieków. Jakież przedziwne kombinacje, zwęźlenia, skłębienia, całe konstrukcje tych zasieków spinających niebo i ziemię, wczepionych w każdy skrawek zamarzniętego pola, w biały pejzaż, lodowaty horyzont. Z pozoru ta kolczasta, drapieżna zapora rozciągnięta wzdłuż granicy wygląda na pomysł niedorzeczny i surrealistyczny, bo gdzie tu kto będzie się przedzierać, jak okiem sięgnąć śnieżna pustynia, żadnych dróg, żadnych ludzi, a śnieg dwumetrowy, nawet kroku nie można zrobić, a jednak te zasieki coś ci chcą powiedzieć, coś zakomunikować. One mówią ci: uważaj przekraczasz granice innego świata.

Zobacz też: