Trzej towarzysze

Trzej towarzysze (niem. Drei Kameraden) – niemiecka powieść Ericha Marii Remarque’a, tłum. Zbigniew Grabowski.

  • Ale trzeba umieć także przegrywać. Inaczej nie można by żyć.
    • Źródło: rozdział 1
  • Byle nie wyrzekać się wolności. Jest ona cenniejsza aniżeli miłość.
  • Ciężko jest znaleźć słowa, kiedy człowiek ma naprawdę coś do powiedzenia.
    • Źródło: rozdział 16
  • Człowiek wpada w melancholię, kiedy rozmyśla o życiu, a staje się cynikiem, kiedy widzi, jak sobie inni z nim radzą.
    • Postać: Ferdynand Grau
    • Źródło: rozdział 5
    • Zobacz też: melancholia
  • Dla zranionych uczuć prawda jest zawsze czymś brutalnym, niemal nie do zniesienia.
    • Źródło: rozdział 20
    • Zobacz też: prawda
  • Doprawdy, osobliwa historia: człowiek używa nowych i plastycznych wyrażeń tylko wtedy, gdy klnie. Jak monotonne, jak utarte wydają się przy tym słowa miłości! A jakże bogata jest skala przekleństw.
    • Źródło: rozdział 17
  • (...) dlaczego stawia się pomniki wszelkim możliwym ludziom... Dlaczego nie postawi się raz pomnika księżycowi albo kwitnącej śliwie?
    • Postać: Gotfryd Lenz
    • Źródło: rozdział 4
    • Zobacz też: pomnik
  • Filarami ludzkiego społeczeństwa są: chciwość, strach i przekupstwo.
    • Postać: Ferdynand Grau
    • Źródło: rozdział 5
  • Grunt nie przywiązywać się do niczego (...). Do czego się przywiążesz, to chciałbyś zatrzymać. A zatrzymać w życiu nie można nic.
    • Źródło: rozdział 2
  • Im mniej człowiek wie, tym łatwiej mu żyć. Wiedza daje wolność, ale unieszczęśliwia.
    • Postać: Ferdynand Grau
    • Źródło: rozdział 5
  • Kochanie, ludzie to gorsza trucizna aniżeli alkohol i tytoń.
  • (...) kto jest sam, nie może zostać opuszczony.
    • Źródło: rozdział 4
  • Mężczyzna nie umie żyć dla miłości. Ale umie żyć dla człowieka.
  • Może, tak przywykliśmy do kieratu, że ta odrobina wolności wytrąca nas z równowagi.
    • Postać: Köster
    • Źródło: rozdział 2
  • Najgorsza chorobą świata (...) jest myślenie. Jest bowiem nieuleczalne.
    • Postać: Gotfryd Lenz
    • Źródło: rozdział 12
    • Zobacz też: myślenie
  • – (...) Niepotrzebna mi kobieta-towarzysz. Chcę kobiety-kochanki.
    – Kiedy ja nie jestem także i tym – wyszeptała.
    – A więc czymże jesteś?
    – Ani tym, ani owym. Strzępem, fragmentem...
    – To jest najcudowniejsze. Podnieca wyobraźnię. Takie kobiety kocha się wiecznie. Skończone doskonałości zapomina się łatwo. Wartościowe także wylatują z pamięci. Tylko fragmentów się nie zapomina.
    • Źródło: rozdział 12
  • (...) nigdy, ale to nigdy, po trzykroć nigdy nie ośmieszysz się w oczach kobiety, jeżeli będziesz coś robił dla niej.
    • Postać: Gotfryd Lenz
    • Źródło: rozdział 4
    • Zobacz też: kobieta
  • (...) pasował do każdej sytuacji – zupełnie jak Biblia.
    • Źródło: rozdział 8
    • Zobacz też: Biblia
  • Pieniądze nie czynią człowieka szczęśliwym, ale niezwykle uspokajają.
    • Postać: Robby
    • Źródło: rozdział 13
    • Zobacz też: pieniądze
  • (...) rum, trzeba pani wiedzieć, nie ma wiele wspólnego ze smakiem. Nie jest to właściwie trunek, przypomina już raczej przyjaciela. Przyjaciela, który nam wszystko ułatwia. Odmienia świat. A dlatego się pije w ogóle.
    • Postać: Robby
    • Źródło: rozdział 3
    • Zobacz też: rum
  • Samotność, prawdziwa samotność bez złudzeń, to stan poprzedzający obłęd lub samobójstwo.
  • Szczęście jest najniepewniejszym na świecie towarem o najwyższej cenie.
  • Tylko ten, kto zawsze był samotny, może ocenić szczęście obcowania z kimś drugim.
    • Źródło: rozdział 13
  • Urodzić się głupcem to nie wstyd. Wstyd tylko głupcem umierać.
    • Postać: Gotfryd Lenz
    • Źródło: rozdział 5
    • Zobacz też: głupiec, wstyd
  • W życiu zwycięża tylko głupi; mądry widzi przed sobą zbyt wiele trudności i traci pewność siebie, zanim zacznie działać.
    • Postać: Ferdynand Grau
    • Źródło: rozdział 5
  • Zasady należy łamać, inaczej nie sprawiają żadnej przyjemności.
    • Postać: Gotfryd Lenz
    • Źródło: rozdział 3
    • Zobacz też: zasady
  • (...) życie jest chorobą, a śmierć zaczyna się już w chwili urodzenia. Każde odetchnięcie, każde uderzenie serca jest odrobiną śmierci. Krokiem ku unicestwieniu.
    • Postać: Ferdynand Grau
    • Źródło: rozdział 12
    • Zobacz też: choroba, śmierć