Uzda, ogłowie – główna część rzędu jeździeckiego lub uprzęży. Uprząż rzemienna na głowę konia (rzadziej osła lub muła) z wędzidłem wkładanym do pyska zwierzęcia.

  • Jedzenia i picia, i zbytnie żarcie nieprzystojne jest człowiekowi, ale najwięcej tym, którzy na sobie osobę urzędu noszą, bo ciało rozmaitymi niemocami zaraża, samego człowieka do statecznych spraw niesposobnego a na koniec wszetecznym i zuchwałym, a jako bez uzdy konia z drogi błądzącym czyni.
  • Nie okiełznał ich uzdą jeździec, ani opasał popręgiem. Nie znieważył ich rzemień kiścienia, ani dotknęło pogłaskanie. Nie obciążała ich przenigdy praca, ani ogłuszył zgiełk boju o ludzkie krzywdy.
  • Oto uzda twarda,
    Co by w granicach winna trzymać człeka;
    Lecz was żer nęci, tak, że wróg odwieczny
    Właśnie jak wędką ciągnie was ku sobie.
    Mała więc korzyść z uzdy i zachęty.