Otwórz menu główne

Josip Broz Tito

Jugosłowiański komunista i wojskowy, przywódca Jugosławii w latach 1945-1980
Josip Broz Tito

Josip Broz (pseud. Tito; 1892–1980) – przywódca Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii od 1945 aż do swojej śmierci.

  • Gdy się starzejesz, whisky jest dla zdrowia o wiele lepsza niż mleko.
    • Źródło: Cytaty sławnych dyktatorów, „Świat na dłoni Extra”, nr 2/2016, s. 98.
  • Hitleryzm nie jest „przyjacielem i dobrym sąsiadem”, lecz przysięgłym wrogiem wolności i niezawisłości narodów Jugosławii. Hitler wskrzesza stare, niemieckie cesarstwo i idee cesarza Wilhelma – kontynuowania polityki „drang nach Osten” – parcia na wschód. Ta droga prowadzi także przez Jugosławię do Egejskiego Morza. Pomaga mu w tym Mussolini, który chce dla siebie Dalmacji…
    • Źródło: Jerzy Woydyłło, Tito jakiego nie znamy, rozdział VII Polska to początek
  • Josip Broz Tito: Kosak, przecież wiesz, że już po mnie. Powiedz szczerze, ile życia zyskałbym dzięki amputacji?
    Kosak: Trzy tygodnie, może trzy miesiące.
    Josip Broz Tito: W takim razie odczepcie się wszyscy ode mnie! Wolę umrzeć za trzy dni, ale w jednym kawałku!
    • Opis: w 1980 w rozmowie z profesorem kardiologii Kosakiem po nieudanej operacji chorującego na arteriosklerozę przywódcy.
    • Źródło: Jean-Christophe Buisson, Długa noc Tita w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 159.
  • Na całym obszarze, gdzie byliśmy panami sytuacji, niszczyliśmy stary, burżuazyjny aparat państwowy (…). Tworzyliśmy nowe, ludowe organy władzy i jej organy bezpieczeństwa. Kiedy kraj został całkowicie wyzwolony, postąpiliśmy w ten sam sposób na całym terytorium Jugosławii.
    • Źródło: Izbrannyje stati i rieczi, Belgrad, s. 189, cyt. za: Historia drugiej wojny światowej 1939–1945, t. 9, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, tłum. Marian Laprus, Antoni Pacześniak, s. 491.
  • Nie ukrywałem nigdy tego, że urodziłem się w Chorwacji. Dlaczego jednak miałbym dzisiaj podkreślać, że jestem Chorwatem? Wychowywałem się w Jugosławii, wśród klasy robotniczej. Jestem więc Jugosłowianinem i nie mogę być nikim innym.
    • Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 372.
  • Problemy polityczne, przed którymi stoi Jugosławia, nie są mniejsze niż problemy gospodarcze.
    • Źródło: Kazimierz Kozub, Politycy z pierwszych stron gazet, wyd. Iskry, Warszawa 1976, s. 375.
  • Słyszałem już o tym, ale to nieprawda. Wcześniej nigdy nie byłem ani w Meksyku, ani w żadnym z południowo-amerykańskich państw. Ani w ogóle w Ameryce.
    • Opis: dementując powojenną plotkę, według której miał przebywać i walczyć na terenie Meksyku jako „companiero Vives”.
    • Źródło: Jerzy Woydyłło, Tito jakiego nie znamy, rozdział Wstęp
  • Stalin! Przestań wysyłać do mnie grupy terrorystyczne, bo w przeciwnym razie ja wyślę jednego człowieka i następnego już nie będę musiał. Tito.
    • Opis: kartka znaleziona w skrytce Józefa Stalina w 1953 (po jego śmierci), w której Tito zawarł aluzję do organizowanych przez Stalina zamachów na jego życie.
    • Źródło: Jurij Boriew, Prywatne życie Stalina
  • To Moskwa, nie kto inny, stworzyła kolonie w środku Europy.
    • Źródło: Piotr Małyszko, Słownik postaci historycznych, wyd. ParkEdukacja, Bielsko-Biała 2006, s. 87.
  • Towarzyszu, przyrzekamy do ostatniego tchu walczyć o ideały, za które straciłeś życie.
    • Opis: na pogrzebie komunistycznego robotnika z Bjevolaru w latach 20.
    • Źródło: Jean-Christophe Buisson, Długa noc Tita w: Ostatnie dni dyktatorów, wyd. Znak Horyzont, Kraków 2014, tłum. Anna Maria Nowak, s. 161.

O Josipie Brozie TitoEdytuj

  • Dopiero w dziewiątym roku życia przejrzałem na oczy i przestałem być socjalistą. Przeczytałem w „Trybunie Ludu”, że Tito zdewaluował dinara. W wyniku tego zachodni kapitaliści będą kupowali dziesięć razy taniej towary jugosłowiańskie, a Jugosłowianie będą musieli płacić dziesięciokrotnie więcej za towary zachodnie. Pomyślałem małym łebkiem, że to jest niemożliwe, by jakikolwiek rząd to zrobił swojemu krajowi. Poszedłem do babci reakcjonistki, która mi powiedziała, co sądzi o Tito, o Stalinie i w ogóle o komunistach. Od tego momentu mój światopogląd się odwrócił. Wcześniej miałem w pokoju wielkie portrety Stalina i Mao. Piękny był ten Stalin [śmiech].
  • Jak szlachetną twarz rewolucjonisty ma ten człowiek! Niemcy uczynili mu wielką przysługę, publikując jego wizerunek.
    • Autor: Ivo Andrić
    • Źródło: Jerzy Woydyłło, Tito jakiego nie znamy, rozdział Wstęp
  • Nagrodę 100000 reichsmarek w złocie otrzyma ten, kto dostarczy żywego lub martwego komunistycznego przywódcę Tito. Przestępca ten wtrącił kraj w największe nieszczęścia. Jako bolszewicki agent, ten bezcześciciel kościołów, złodziej i przydrożny zbój chciał zorganizować w kraju sowiecką republikę. W tym celu głosi, że jest powołany do „wyzwolenia” narodu. Do zrealizowania tego zamiaru przygotowywał się w czasie hiszpańskiej wojny domowej i w Związku Sowieckim, gdzie poznał wszystkie terrorystyczne metody GPU, metody bezczeszczenia kultury i bestialskiego niszczenia ludzkiego życia. Ta jego „wyzwoleńcza akcja”, która miała utorować drogę bolszewizmowi, temu najgroźniejszemu politycznemu reżimowi na świecie – odebrała mienie, dobro i życie tysiącom ludzi. To ona zniweczyła spokój chłopów i mieszczan, wtrąciła kraj w niepojętą nędzę i nieszczęście. Zniszczone kościoły i spalone wsie – to ślady jego pochodu. Z tych to powodów ten niebezpieczny dla kraju bandyta oceniany jest na 100000 reichsmarek w złocie. Ten, kto udowodni, że unieszkodliwił tego przestępcę lub przekaże go najbliższym, niemieckim władzom, dostanie nie tylko nagrodę w wysokości 100000 reichsmarek w złocie, lecz dokona także patriotycznego czynu – ponieważ wyzwoli naród i ojczyznę od krwawego terrorysty
    • Autor: Heinrich Himmler
    • Źródło: Jerzy Woydyłło, Tito jakiego nie znamy, rozdział Wstęp
  • Spotkałem się z nim trzykrotnie. Dwa razy za jego życia, a potem… na jego pogrzebie. Kiedyś nawet zaprosił mnie na krótki rejs jego prywatnym jachtem po Adriatyku. We wszystkich tych trzech przypadkach – owszem, także w czasie pogrzebu – uważałem go za bardzo inteligentnego człowieka, któremu udało się zjednoczyć republiki jugosłowiańskie i przeciwstawić Stalinowi, nie ściągając na swój kraj katastrofy obcej interwencji. Z czasem jednak stylem sprawowania władzy zaczął coraz bardziej przypominać udzielnego monarchę, nieledwie bizantyjskiego księcia opływającego w bogactwa i luksusy. A przy tym miał poparcie Zachodu.
  • Truman jest za łagodny, Tito – to za mało.
  • Wykształcony intelektualista (…) reprezentuje najlepszą część robotniczą aktywu.
    • Autor: Milan Gorkić
    • Źródło: Jerzy Woydyłło, Tito jakiego nie znamy, rozdział VI Więzienne lata
  • Wystarczy, że kiwnę małym palcem, a nie będzie już Tity!
    • Autor: Józef Stalin
    • Źródło: Simon Sebag Montefiore Stalin. Dwór czerwonego cara