Giewont – masyw górski w Tatrach.

  • Stary Giewont na Tatr przedniej straży
    Głową trąca o lecące chmury –
    Czasem uśmiech przemknie mu po twarzy,
    Czasem brwi swe namarszczy ponury.
widok na Giewont od strony południowej
  • Stary Giewont zląkł się wielce
    I przykucnął pod parkanem,
    Każdy myślał, że to Kielce,
    A to było Zakopane.
  • Trzęsą nim fujawice przez stycznie i marce,
    a wśród żelaznych wiązań diabeł sprawia harce.
  • W pierś kamienną Tatr biją od wieków pioruny,
    Rycerz Giewont od wieków, rażony w pierś kona...
    Białą twarz mu przysłania mgieł nocnych opona,
    Jak z białego muślinu przejrzyste całuny...
  • Wsparty o granit skały na Giewontu szczyty
    Patrzę i zachód słońca wielbię, a me wargi
    Drżą hymnem uwielbienia, jak sypią się piargi,
    Jak zamrożone w biegu głazów stalaktyty!
    • Autor: Franciszek Mirandola, Tysiąc sześćset dwudziesty trzeci sonet o Giewoncie, w:Tatry i górale w literaturze polskiej. Antologia, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1992.