Michael Ondaatje

Michael Ondaatje (ur. 1943) – kanadyjski prozaik i poeta.

Angielski pacjent (1992)Edytuj

(ang. The English Patient; tłum. Wacław Sadkowski)

  • Albowiem echo jest jak dusza głosu, co się rozbudza w miejscach opustoszałych.
  • Czułość okazana obcemu i bezimiennemu jest czułością okazaną samej sobie.
  • Jest rzeczą świętą, by umrzeć w świętym miejscu. Była to jedna z tajemnic pustyni.
  • Kiedy jesteśmy młodzi, nie spoglądamy w lustro. Wpatrujemy się w nie, kiedy już się zestarzejemy, zatroskani o nasze imię, o naszą legendę, o to, co nasze życie będzie znaczyło dla przyszłości. Pysznimy się nazwiskami, które nosimy, zabiegamy o pierwszeństwo naszych odkryć, przewagę naszych armii, wyłączność naszego handlu. Dopiero postarzały Narcyz pożąda swego bałwochwalczego wizerunku.
  • Kiedy spotykamy tych, w których się zakochujemy, jakiś wymiar naszej duchowości ma charakter historyczny.
  • Ktoś, kto nie jest twojej krwi, może wtargnąć w twe uczucia głębiej niż krewny.
  • Nawet drzewa chorują od zarazy, którą rozsiewamy.
  • Odpoczywać to znaczy przyjmować wszystkie elementy rzeczywistości bez ich osądzania.
  • Są ludzie, których krzywdy łamią, i ludzie, którzy nie dają się złamać.
  • Szczęście ma to do siebie, że umyka.
  • Śmierć to znaczy, że istniejesz w trzeciej osobie.

Zobacz teżEdytuj