Ja, Dago Władca

Ja, Dago Władca – trzecia część trylogii „Dagome Iudex” Zbigniewa Nienackiego.

  • Człowiek bardziej żałuje tego, co go minęło, niż cieszy tym, co zdobył i posiadł.
  • Czymże są bowiem przysięgi władców, jeśli nie kurzem, który można z siebie strząsnąć w każdej dogodnej chwili?
  • Dwudziestolatek kocha niekiedy jak szaleniec, ale czterdziestolatek kocha jak głupiec.
  • Jeśli nie można czegoś zmienić, należy to polubić
  • Kobieta nie jest warta, aby dla niej burzyć lub budować państwa. Czasami jednak bywa małym kamyczkiem, który powoduje lawinę głazów, miażdżących wszystko na swej drodze.
  • Kto pragnie spokoju od swoich przyjaciół, niechaj spiskuje z ich wrogami.
  • Lud niezwykle szanuje władcę, który za każdą wyrządzoną mu krzywdę odpłaca zemstą, mieczem i krwią ludu. Lecz miłuje lud tylko tego władcę który potrafi powściągnąć swój gniew i pragnienie zemsty, gdyż to zapewnia ludowi życie, rozmnażanie się i bogacenie.
    • Zobacz też: lud
  • Ludzie widzą tylko to, co chcą zobaczyć.
  • Najbardziej mściwymi istotami na świecie są kobiety.
  • Nie będzie wielkim władcą ten, który podda się miłości. Ale nie stanie się dobrym władcą ten, kto nie pozna miłosnego cierpienia.
  • Władca, który nie potrafi nawet po wielu latach zemścić się za zniewagę – jest jak ktoś, kto nie jest zdolny spłacić długu, czyli nie zasługuje na wiarę. Sprawiedliwym bywa tylko ten, który nawet po latach wyrównuje wszelkie rachunki.
  • Zwycięzców się nie sądzi, ale tylko tych, co ponoszą klęskę.