Elżbieta Łokietkówna

Elżbieta Łokietkówna (1305–1380) – polska królewna z dynastii Piastów, córka Władysława I Łokietka, królowa Węgier w latach 1320–1342 jako żona króla Karola Roberta, regentka Polski w latach 1370–1375, 1376–1377 i 1378–1380; matka Ludwika I Węgierskiego.

Elżbieta Łokietkówna

O Elżbiecie ŁokietkównieEdytuj

  • Za jej rządów działy się w Królestwie Polskim wielkie grabieże, łupiestwa i rozboje: prałatom różnych kościołów, podczas ich obecności w domu, zabierano nocną porą złodziejskim sposobem konie, księgi i różne rzeczy; łupiono kupców w różnych stronach Polski handlujących; łotrowie wypędzali z Królestwa stadniny należące do szlachty, szczególnie w Wielkopolsce (…). Nikt nie mógł wyjednać od królowej zwrotu niesłusznie zabranych dziedzictw ani załatwienia rozmaitych ważnych spraw (…). Tajemnym oskarżeniom donosicieli dawała łatwy posłuch, przez co wielu ludziom sprawiedliwym i synowi jej wiernym krzywdy czyniła…
    • Autor: Janko z Czarnkowa
    • Źródło: Andrzej Wyrobisz, Ludwik Węgierski, w: Poczet królów i książąt polskich, wyd. Czytelnik, Warszawa 1991, s. 262–263.