Otwórz menu główne
Fresk Domenico di Michelino Dante
i Trzy Królestwa (1465)

Boska komedia (wł. La divina commedia) – poemat alegoryczny z 1321 roku, którego autorem jest Dante Alighieri.

  • A jak człek z morza na ląd ratowany
    Z piersią dyszącą staje i z daleka
    Oczyma jeszcze bada groźne piany,
  • Miłość, która porusza Słońce i inne gwiazdy.
    • L’amor che move il sole e l’altre stelle (wł.)
    • Źródło: Raj, Pieśń XXXIII, 145 (ostatni wers)
    • Zobacz też: miłość
  • Nie ma dotkliwszej boleści
    niźli dni szczęścia wspominać w niedoli.
    • Nessun maggior dolore
      Che ricordarsi del tempo felice
      ne la miseria
      .
    • Źródło: Piekło, Pieśń V, 121
  • Nie mówmy o nich; popatrz i pójdź dalej.
    • Non ragioniam di lor, ma guarda, e passa. (wł.)
    • Źródło: Piekło, Pieśń III, 51 (ok. 1307–ok. 1320), tłum. Edward Porębowicz
  • Nie wiem, jak w one zaszedłem dzierżawy,
    Bo mną owładła senność jakaś duża
    W chwili, gdy drogi zaniechałem prawej.
  • Nie znać, co kryją ogniste zasłony,
    A każda sobą zasnuła grzesznika.
  • Pójdź ze mną, a ludzie niech mówią dalej.
    • Vien dietro a me, e lascia dir le genti (wł.)
    • Źródło: Czyściec, Pieśń V, 13
  • Stęsknił się duch mój, że od lat tak wiela
    Cudem jej wdzięków nie był czarowany:
    Cudem, co wabi i co onieśmiela,
    Więc gdy mi błysnął kształt jej ukochany,
    Przez moc tajemną, która od niej biła,
    Dawnej miłości poczułem kajdany.
  • Ty, który wchodzisz, żegnaj się z nadzieją.
    • Inne tłumaczenie: Porzućcie wszelką nadzieję, którzy tu wchodzicie.
    • Lasciate ogne speranza, voi ch’intrate. (wł.)
    • Źródło: Piekło, Pieśń III, 9, tłum. Edward Porębowicz
    • Zobacz też: nadzieja
  • W życia wędrówce, na połowie czasu,
    Straciwszy z oczu szlak niemylnej drogi,
    W głębi ciemnego znalazłem się lasu.
    • Nel mezzo del cammin di nostra vita… (wł.)
    • Źródło: Piekło, Pieśń I, 1, tłum. Edward Porębowicz
  • Z cichego świata w światy wiecznie drżące
    W nową dziedzinę, nieśmiertelnie ciemną.