Wincenty Kadłubek

kronikarz, kancelista i biskup krakowski
bp Wincenty Kadłubek

Wincenty Kadłubek (ok. 1150–1223) – polski duchowny katolicki, cysters (OCist.), kronikarz, biskup krakowski, kancelista i kapelan nadworny króla Kazimierza II Sprawiedliwego, błogosławiony Kościoła katolickiego.

  • Bieda samotnemu, bo gdy upadnie, nie ma komu go podźwignąć.
  • Jest bowiem powszechnym obłędem pruskim wiara, że wyzute z ciał dusze wlewają się ponownie w przyszłe ciała, inne zaś zwierzęcieją przybierając formy zwierzęce.
    • Źródło: Kronika Wincentego Kadłubka
  • Nie jest godzien sprawowania władzy ten, kto jej nadużywa.
  • Nigdy bowiem ludzie doskonali złem za złe nie odpłacają.
    • Źródło: j.w.
  • Sprawiedliwość oznacza to, co najbardziej sprzyja temu [obywatelowi], który może najmniej.
    • Źródło: Brygida Kürbis: Mistrz Wincenty Kadłubek: Kronika polska. Wrocław: Ossolineum, 1996.
  • Wypraszam sobie u wszystkich, aby nie każdemu pozwalano nas osądzać, lecz tylko tym, których zaleca wytworny umysł lub wybitna ogłada, zanim nas najsumienniej nie rozpoznają.
    • Źródło: Jadwiga Stabińska: Mistrz Wincenty. Kraków: Społeczny Instytut Wydawniczy „Znak”, 1973; s. 33.

O Wincentym KadłubkuEdytuj

  • Cechą charakterystyczną kroniki Mistrza Wincentego jest niezwykły kunszt literacki autora oraz jego olbrzymia erudycja.
    • Autorka: Marzena Matla-Kozłowska, Wstęp do Kroniki Polskiej Mistrza Wincentego Kadłubka, [w:] Mistrz Wincenty Kadłubek, Kronika Polska, wyd. 2, Diepholz 2010, s. VIII.
  • Proza Kadłubka zgrzeszyła przeciwko przeznaczeniu słowa, które jest nosicielem pojęć i obsługuje najwyższe funkcje psychiki ludzkiej. Autor nie pojmował, że mody i teorie nawet się zmieniają, a głód prawdy trwa.
  • Czy można wyobrazić sobie dziś literaturę polską bez rozlicznych poematów, dramatów, tragedii czy powieści o Wandzie i Krakusie, których na karty naszej legendowej przeszłości wprowadził właśnie Kadłubek?... Zaiste, wiele zawdzięczamy błogosławionemu Mistrzowi Wincentemu.