Wilhelm Zdobywca

Wilhelm I Zdobywca (fr. Guillaume le Conquérant, zwany także Wilhelmem Bękartem; ok. 1028–1087) – książę Normandii od 1035 i król Anglii od 1066.

  • Jestem splamiony morzem krwi, którą przelałem.
    • Opis: na łożu śmierci.
    • Źródło: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 29.
Wilhelm Zdobywca
  • Na boską wspaniałość! Otom chwycił tę ziemię w swoje ręce! Już mi się nie wymknie!
    • Opis: przybywając na podbój Anglii.
    • Źródło: Piotr Małyszko, Słownik postaci historycznych, wyd. Park Edukacja, Bielsko-Biała 2006, s. 91.

O Wilhelmie ZdobywcyEdytuj

  • Miejsce, w którym chcecie zakopać ciało, należy do mnie. Król, kiedy był jeszcze księciem, zabrał je siłą memu ojcu i wybudował ten klasztor. Nie zgadzam się na pochowanie tu tego uzurpatora!
    • Autor: Ascelin, mieszkaniec Caen
    • Opis: przed włożeniem trumny Wilhelma Zdobywcy do ziemi.
    • Źródło: Isabelle Bricard, Leksykon śmierci wielkich ludzi, tłum. Anita i Krzysztof Staroniowie, Wydawnictwo Książka i Wiedza, Warszawa 1998, ISBN 8305129713, s. 445.
  • Oto francuski bękart ląduje wraz z bandą uzbrojonych zbirów i wbrew woli mieszkańców ogłasza się królem Anglii. Mówiąc wprost, jest to zupełnie zwyczajny, drobny łajdak. Z całą pewnością nie ma w nim nic boskiego.
    • Autor: Thomas Paine, Zdrowy rozsądek (1776)
    • Opis: odrzucając ideę władzy królewskiej i deprecjonując pochodzenie brytyjskiej monarchii.
  • Wilhelm, człowiek potężny, uparty, gwałtowny i przebiegły, nosił przydomek Bękarta. Jego narodziny były owocem romansu księcia Roberta z Alettą, córką wiejskiego garbarza z Falaise. Robert nie miał potomka z prawego łoża, nadał więc szlachectwo Wilhelmowi. (…) Panowanie Wilhelma wyróżniało się wyjątkowym okrucieństwem. Był bezwzględny i brutalny w tłumieniu buntów. Wydziedziczał szlachtę anglosaską, a odebraną ziemię oddawał w nagrodę swoim normandzkim sprzymierzeńcom. Kiedy szlachta stanęła do walki, zakazał uprawy pól. Jego najbardziej widowiskowym posunięciem było przekształcenie w ugór całego Yorkshire. Odnotowuje to Domesday Book, księga rejestrowa wszelkiej własności w Anglii za Wilhelma Zdobywcy. Nieużytki te potem sobie przywłaszczył.
    • Autorzy: Nigel Blundell, Susan Blackhall, Upadek domu Windsorów, tłum. Grażyna Jagielska, Wydawnictwo Prolog, Warszawa 1993, ISBN 8385763058, s. 28.
  • Wilhelm urodził się w 1027 albo 1028 i szybko zaczął wykazywać pierwsze oznaki przyszłej wielkości. W dzieciństwie był wyjątkowym kurduplem, o zdecydowanie męskich rysach, a w dodatku zawsze wdawał się w jakąś bijatykę, bez litości szarpiąc i bijąc inne dzieciaki. Po tym, jak jego ojciec zszedł w okolicach Jerozolimy, Wilhelm nabrał pewności siebie oraz niezależności, przerzucając się na wydłubywanie bliźnim oczu. Nie stronił też od nalania kilku kropelek trucizny tam, gdzie mogło to przynieść pożądane rezultaty.
    • Autor: Will Cuppy, Życie i upadek prawie wszystkich, tłum. Wojciech Tyszka, Wydawnictwo Książkowe Twój Styl, Warszawa 2005, ISBN 8371634099, s. 197–198.