Szablon:Główna/dzieło/39

Rodzina Połanieckich
Kobieta – byle była ogromnie dobra, ogromnie pewna i bardzo moja, i bardzo kochana.
Kochać – to już dobrze, ale jest jeszcze coś lepszego – to być kochanym.
Najbardziej kochamy tych, którzy nas potrzebują.
Najtrudniej jest porzucić szczęście, które nie tylko jest upragnione, ale i zaczęte.
Pamięć to skład, w którym leży przeszłość, a wspomnienie ma miejsce wówczas, gdy się do tego składu wchodzi, żeby coś wydobyć.
Rozum to także latarka, którą nam Bóg dał w rękę.
Zobacz więcej cytatów z powieści Rodzina Połanieckich.