Czarne skrzydła: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 552 bajty ,  8 miesięcy temu
dod. cytat + uzupełnienia red.
(dalsze cytaty)
(dod. cytat + uzupełnienia red.)
 
* Cóż znaczy kobieta w Zagłębiu, skoro ją mąż odumarł? Tyle, co pies bezpański. Dadzą rentę, więcej, żebyś umarła, za mało, aby żyć. I przepychaj się sama.
** Źródło: ''Czarne skrzydła. II: Tadeusz'', Kraków 1975, s. 203.
** Zobacz też: [[kobieta]]
 
* Człowiek wytrzyma wszystko. Kobieta zaś, gdy kocha, gotowa dopomóc własnej śmierci.
** Źródło: ''Czarne skrzydła. II: Tadeusz'', Kraków 1975, s. 200.
** Zobacz też: [[kobieta]]
 
* Lecz życie odniosło mu przebiegiem swoich lat taką nowość okrutną: że cóż zdobycz taka, owaka, którą się wywalczyło? Już inni ją chwytają, a ci, którzy walczyli, muszą rozminąć się z owocem zwycięstwa. Więc co już wywalczone, spóźnionym się okazuje w świeżych krokach wiecznego postępu człowieczego.
** Postać: górnik-filozof Martyzel
** Źródło: ''Czarne skrzydła. II: Tadeusz'', Kraków 1975, s. 59.
 
* Oto partia: młody podjadek szepce ci do ucha, stary brytan ochrypłym wrzaskiem zagaja na trybunie, od dołu wszystko poderwane nienasyconym głodem, u góry władze się opychają.
* Straszno to było słuchać: z oddali huczał szyb. Potworną trzystumetrową gardzielą zionął, a tu znów nad głowami ludzkimi, nad całym placem czarne sklepienie nocy jak gdyby rozdzierać się poczęło, rozpękać, łamać, kruszyć.
** Opis: pożar kopalnianego szybu.
** Źródło: ''Czarne skrzydła. II: Tadeusz'', Kraków 1975, s. 161.
** Zobacz też: [[kopalnia]]
 
* Szybki wiatr poganiał za oknami płachty ciemnego pyłu, zwijał je i rozwijał, wydłużał, piętrzył i znów przelatywały z daleka, zza gmachu czworogrannej płuczki, od strony kopalnianych torów kolejowych, wielkie, łukami ciemnymi roztoczone, niby '''skrzydła czarne''', ciche i pospieszne.
* Taki los człowieka biednego. Biedny musi się ciągle ze wszystkimi dzielić.
** Źródło: ''Czarne skrzydła. I: Lenora'', Kraków 1975, s. 82.
** Zobacz też: [[bieda]]
 
[[Kategoria:Polskie powieści]]
467

edycji