Otwórz menu główne

Zmiany

Usunięte 49 bajtów ,  6 lat temu
formatowanie
==''Z genealogii moralności'' (1887)==
(niem. ''Zur Genealogie der Moral, Eine Streitschrift'' tłum. Leopold Staff)
 
* Bestia (o włosach) blond.
** ''Blonde Bestie.'' (niem.)
* (...) jak piękną zwie siebie nazwą ta unicestwiająca się sprawiedliwość – łaską.
 
* Filozofa poznaje się po tym, że schodzi z drogi trzem błyszczącym i głośnym rzeczom: sławie, książętom i kobietom; przez co jeszcze nie powiedziano, że one do niego nie przychodzą.
 
* Ileż krwi i zgrozy leży na dnie wszystkich „dobrych rzeczy”!
 
* Jak to na przykład stało się we współczesnej Europie: panuje dziś przesąd, który pojęcia „moralny”, „nieegoistyczny”, desinteressse, za równowartościowe uważa, już z siła idee fixe (...)
 
* Lecz kiedyś, w czasach silniejszych, niż ta zbutwiała, samozwątpiała teraźniejszość, musi nam się zjawić przecie ten wyzwalający człowiek wielkiej miłości i pogardy, duch twórczy, którego napór sił własnych ciągle wygania z wszelkich uboczy i zaświatów, którego samotności tłum nie rozumie, jak gdyby ona była ucieczką przed rzeczywistością; tymczasem jest ona tylko jego zanurzeniem się, zagrzebaniem, zagłębieniem w rzeczywistość, by stamtąd kiedyś, gdy znowu wróci na światło, mógł wyzwolenie przynieść tej rzeczywistości: jej wyzwolenie od przekleństwa, którem obarczył ją dotychczasowy ideał. Ten człowiek przyszłości, który nas tak samo od dotychczasowego wyzwoli ideału, jak i od tego, co zeń wyróść musiało, od wielkiego wstrętu, od woli nicości, od nihilizmu, ten dzwon bijący południa i wielkiego rozstrzygnięcia, dzwon, który wolę znów wolną uczyni, który wróci ziemi jej cel, a człowiekowi jego nadzieję, ten antychryst i antynihilista, ten zwycięzca Boga i nicości – przyjść kiedyś musi
 
* Lecz nie mogłoby być większego i fatalniejszego nieporozumienia, niż gdyby szczęśliwi, udani, mocni na ciele i duszy poczęli wątpić o swym prawie do szczęścia.
 
* Mamy odrazę do Kościoła, nie do trucizny... Pominąwszy Kościół, lubimy i my truciznę...
 
* Moralność niewolników, by powstać, potrzebuje zawsze świata przeciwnego i zewnętrznego, potrzebuje, mówiąc fizjologicznie, podniet zewnętrznych, by w ogóle działać – jej akcja jest z gruntu reakcją.
 
* Wrogość, okrucieństwo, uciecha z prześladowania, z napadania, ze zmiany i zniszczenia – wszystko to, zwrócone przeciw posiadaczom takich instynktów, o t o początek »nieczystego„nieczystego sumienia«sumienia”. Człowiek, który z braku zewnętrznych wrogów i oporów, wtłoczony w gniotącą cieśń i prawidłowość obyczaju, niecierpliwie sam siebie targał, prześladował, gryzł, zakłócał i katował, to o kraty swej klatki raniące się zwierzę, które się chce »obłaskawić«„obłaskawić”, ten nędzarz, czujący brak i trawiony tęsknotą za pustynią, który z samego siebie stwarzać sobie musiał przygodę, miejsce tortury, puszczę niepewną i niebezpieczną – ten szaleniec, ten stęskniony i zrozpaczony więzień stał się wynalazcą »nieczystego„nieczystego sumienia«sumienia”. Od niego jednak rozpoczęła się największa i najstraszniejsza choroba, z której ludzkość po dziś dzień nie ozdrowiała, człowiek rozchorował się na człowieka, na siebie samego: wskutek gwałtownego odcięcia się od przeszłości zwierzęcej, niejako skoku i runięcia w nowe położenie i warunki bytu, wskutek wypowiedzenia wojny starym instynktom, na których polegała dotąd jego siła, uciecha i straszliwość.
 
* Że jednak w ogóle ideał ascetyczny tak wiele znaczył dla człowieka, w tym wyraża się zasadniczy fakt człowieczej woli, jej horror vacui: potrzebuje on celu – i woli raczej jeszcze chcieć nicości, niż nie chcieć.
 
* Żonaty filozof należy do komedii – to moje twierdzenie.
 
==''Zmierzch bożyszcz'' (1889)==
 
===B===
 
* Błąd uczynił zwierzę człowiekiem. Czyżby prawda miała zrobić z człowieka zwierzę?
** Zobacz też: [[błąd]]
 
===P===
 
* Prawdziwy mężczyzna lubi dwie rzeczy – niebezpieczeństwo i zabawę, dlatego lubi kobiety, gdyż są najniebezpieczniejszą zabawą.
 
 
===U===
 
* Uważa się, że kobieta jest głęboka, bo nie można w niej nigdy trafić na twardy grunt.
 
==O Fryderyku Nietzsche==
* Etyka niezależna, nawet jeśli wprost przeciw Bogu nie występuje, zawsze będzie rozdmuchiwać w duszach to zarzewie buntu przeciw Bogu, które tam się tli, jako pozostałość grzechu pierworodnego. Nieraz jednak spotykamy się wśród niektórych jego zwolenników już nie tylko z przemilczeniem grzechu, albo jego negacją, ale nawet wprost z zachętą do niego, z głoszeniem hasła, że człowiek ma prawo do grzechu i że nikt nie ma prawa go w nim ograniczać. Do swego szczytowego punktu doszły tego rodzaju negacje u Nietschego, tego największego geniusza zła naszych czasów, co się tłumaczy jednak częściowo początkami u niego choroby umysłowej. Jego pracę „Poza dobrem i złem” można uważać za najradykalniejsze zkodyfikowanie tego buntu przeciw zasadzie moralności bezwzględnej, opartej na prawie bożym. Nie potrzeba się dłużej rozwodzić, jaka siła niszczycielska tkwi w podobnych doktrynach i czym one grożą zarówno w dziedzinie etyki jak i socjologii, a także i pedagogiki.
** Autor: o. [[Jacek Woroniecki]], ''Katolicka etyka wychowawcza'', tom I, Wydawnictwo Mariackie, Kraków 1948, s. 276.
** Źródło: ''Katolicka etyka wychowawcza'', tom I, Wydawnictwo Mariackie, Kraków 1948, s. 276.
 
* Nietzsche w swoim renesansowym krajobrazie nie przewidział jeszcze maszyny. Ale nauczył nas, że życie nie jest tylko walką o nędzną egzystencję, lecz walką o wyższe i głębsze cele.
** Autor: [[Ernst Jünger]], ''Publicystyka polityczna 1919–1936'', wyd. ARCANA, Kraków 2007, s. 139.
** Źródło: Ernst Jünger, „Publicystyka polityczna 1919–1936”; wyd. ARCANA, Kraków 2007, s. 139
 
 
{{Wikisource|strona=Fryderyk Nietzsche|dopełniacz=Fryderyka Nietzchego}}
[[ar:فريدريك نيتشه]]
[[az:Fridrix Nitsşe]]
[[id:Friedrich Nietzsche]]
[[bg:Фридрих Ницше]]
[[bs:Friedrich Nietzsche]]
[[br:Friedrich Nietzsche]]
[[bg:Фридрих Ницше]]
[[ca:Friedrich Wilhelm Nietzsche]]
[[cs:Friedrich Nietzsche]]
[[hy:Ֆրիդրիխ Նիցշե]]
[[hr:Friedrich Nietzsche]]
[[id:Friedrich Nietzsche]]
[[is:Friedrich Nietzsche]]
[[it:Friedrich Nietzsche]]
128 610

edycji