Adam Stanowski

polski działacz społeczny, opozycjonista, senator I kadencji i żołnierz AK

Adam Stanowski (1927-1990) – polski działacz katolicki, więzień stalinowski, opozycjonista w czasach PRL, senator I kadencji.

  • W każdej sytuacji krzywdy, zniewolenia i niesprawiedliwości uwikłane są trzy strony: ten, kto czyni niesprawiedliwość, krzywdę, zniewolenie - agresor; ten lub ci - gdyż z reguły są to grupy, a nie pojedynczy ludzie - którzy są przedmiotem zniewolenia, a więc ofiary; ten, kto nie jest bezpośrednio ani agresorem, ani ofiarą - świadek. W każdej sytuacji za ucisk, opresję, zniewolenie czy krzywdę odpowiedzialne są trzy strony i wszystkie trzy są jednocześnie ofiarami. Na pozór wydaje się to paradoksalne.
    • Źródło: „ert" (Adam Stanowski) w: „Miesięcznik - opinie, komentarze, analizy", wyd. NSZZ „Solidarność", 1982 nr 5, s. 27-28.
  • Zadaniem szkoły jest nauczyć samokształcenia, to znaczy nauczyć rozglądania się wokół siebie, stawiania sobie i innym wokół nas pytań, zdobywania pewnych informacji, aby na te pytania odpowiedzieć, szukania tych odpowiedzi, a nade wszystko samodzielnego i krytycznego myślenia.
    • Źródło: Sprawozdanie stenograf, z 14. posiedzenia Senatu PRL I Kadencji, 14 grudnia 1989 r. - lam 78-81
    • Zobacz też: szkoła

O Adamie StanowskimEdytuj

  • Adam Stanowski już we wczesnej młodości był taki, jaki pozostał do końca: pochodnią spalającą się płomieniem widocznym z daleka i oświetlającym wiele rzeczy i spraw. W tym sensie za symboliczny można uznać tragiczny wypadek, jaki go spotkał jako żołnierza Powstania, kiedy o mało nie spłonął w najdosłowniejszym znaczeniu tego słowa. Nie umiał bowiem oszczędzać siebie – aż po ostatnie dni swego życia.
    • Autor: Jerzy Serczyk, Adam Stanowski (1927-1990), red. ks. Alfred Wierzbicki, Lublin 2004, s. 74.