Otwórz menu główne

Zadziwiający Maurycy i jego uczone szczury

Zadziwiający Maurycy i jego uczone szczury (ang. The Amazing Maurice and his Educated Rodents) – humorystyczna powieść fantasy Terry'ego Pratchetta; dwudziesta ósma część cyklu Świat Dysku; tłum. Dorota Malinowska-Grupińska.

  • Było coś takiego w Maurycym, że – choć nie miał kieszeni – czuło się konieczność codziennego sprawdzania stanu kasy.
  • – Coś podejrzewam – stwierdził Maurycy.
    – Dlaczego?
    – Ponieważ mam już taki podejrzliwy charakter!
  • Czy wy w ogóle wiecie, jak to jest, kiedy musisz pytać: Hej, jedzenie, czy potrafisz mówić?
    • Postać: Maurycy
  • Głos próbował wydawać mu polecenia. Rozkazywać kotu? Łatwiej jest przybić galaretkę do ściany. Co ten głos sobie myślał? Że on jest psem?
  • Jeśli na tym właśnie polega myślenie, to cieszę się, że mnie ono nie dotknęło.
    • Postać: Szynkawieprz
  • Jeśli nie zamienisz swojego życia w opowieść, staniesz się tylko fragmentem cudzej historii.
    • Postać: Malicia
  • Jeśli się wie, czego inni naprawdę, ale tak naprawdę pragną, można nimi pokierować.
    • Postać: Maurycy
  • Kłopot z myśleniem polega na tym, że jak już raz zaczniesz, nie możesz przestać.
  • Ludzie tak bardzo lubią oszukiwać się wzajemnie, że wymyślili rząd, by robił to za nich.
    • Postać: Maurycy
  • (...) na świecie są dwa gatunki ludzi. Są tacy, którzy tworzą akcję, i tacy, którzy jej nie tworzą.
    • Opis: Malicia do Maurycego.
  • Nie jedz nigdy niczego, co świeci.
    • Postać: Maurycy
  • Niektórych umysłów nie ocioszesz w nowy kształt nawet toporkiem.
  • Nie można powiedzieć, żeby się zgubił, bo koty nigdy się nie gubią. Po prostu nie wiedział, gdzie znajduje się wszystko co nie jest nim.
  • Potrafię zapanować nad ciemnością, która jest we mnie, a to jest źródło wszelkiej ciemności.
    • Postać: Niebezpieczny Groszek, szczur