Otwórz menu główne

Tomasz Siemoniak

polski polityk
Tomasz Siemoniak

Tomasz Siemoniak (ur. 1967) – polski polityk i menedżer, od 2007 do 2011 sekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, w latach 2011-2015 minister obrony narodowej, w latach 2014–2015 wiceprezes Rady Ministrów, od 2013 członek zarządu krajowego Platformy Obywatelskiej.

CytatyEdytuj

  • Minister Macierewicz dał właśnie kolejny przykład, jak zachowuje się w sytuacjach kryzysowych. W Smoleńsku też uciekł. Strach pomyśleć, jak zachowa się na wypadek wojny.
    • Opis: o zachowaniu Antoniego Macierewicza po wypadku samochodowym, w którym uczestniczył w styczniu 2017.
    • Źródło: „Polityka” nr 5/2017, s. 14.
    • Zobacz też: Antoni Macierewicz, katastrofa smoleńska
  • Od 1 marca mężczyźni, którzy podlegali służbie wojskowej, mogą zgłaszać się w komisjach uzupełnień (…). Pobór do wojska nie zostanie przywrócony, bo nie ma takiej potrzeby.
    • Źródło: Bohdan Melka, Zbigniew Natkański, Przegląd tygodnia, „Angora” nr 10 (1290), 8 marca 2015, s. 8.
  • Wydawałoby się, że już nic nie jest w stanie polskiej opinii zaskoczyć w działaniach Macierewicza, ale mamy tutaj nowy fakt. Wywiad sugeruje, że Donald Tusk i ja pracujemy dla Kremla. Właściwie, to powinniśmy wykręcić numer 112 i wezwać karetkę w tej sprawie, bo ta wypowiedź jest poza jakąkolwiek granicą.
  • Zwracam się do prezydenta Andrzeja Dudy, który pisze listy do Antoniego Macierewicza, żeby w swym najnowszym liście wezwał go do zakończenia tych szaleństw.

O Tomaszu SiemoniakuEdytuj

  • Wyjątkowo, jak na takiego smutasa, śmieszy, tumani i przestrasza wicepremier Tomasz Siemoniak. Ten dla odmiany pręży muskuły, stroi miny i zapowiada, iż damy odpór zbrojny każdemu, to znaczy ruskiemu najeźdźcy. Za 10 lat nasza armia będzie uzbrojona w 24 amerykańskie pociski Tomahawk, a za 15 lat przypłyną do nas z USA trzy łodzie podwodne, z których te rakiety będziemy mogli odpalić. Przed takim wojskiem, taką siłą uderzeniową klękajcie narody. Gdyby za te wszystkie wygłupy Siemoniaka nie trzeba było słono zapłacić, mielibyśmy ubaw po pachy.
    • Autor: Antoni Szpak, Śmiechu warte, „Angora” nr 16 (1296), 19 kwietnia 2015, s. 8.