Starożytność: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 79 bajtów ,  1 rok temu
m
format, dr Zmiana
(+ jeden cytat z Mickiewicza i trzy z Krawczuka)
m (format, dr Zmiana)
[[Plik:Arch of Septimius Severus, Forum Romanum.jpg|mały|<{{center>|Starożytność<center>}}]]
'''[[w:Starożytność|Starożytność]]''' ('''antyk''') – okres w [[historia|historii]] [[Bliski wschódWschód|Bliskiego Wschodu]], [[Europa|Europy]] i [[Afryka|Afryki]] Północnej obejmujący dzieje tych regionów od powstania pierwszych [[cywilizacja|cywilizacji]] do [[polityka|politycznego]] upadku [[Cesarstwo zachodniorzymskie|cesarstwa zachodniorzymskiego]] w 476 roku.
* (...) choć wykłada się dziś dzieje dla młodzi, niemal głucho w programach nauczania o historii starożytnej, zupełnie jakby ktoś przyznawał po cichu rację słowom, że młodzież od tego szaleje. Nie mówi się więc za dużo o republikanach, o Ateńczykach, Spartanach, Rzymianach. Dlaczego tak się stało? Chyba z tej przyczyny, że obecnie dość powszechnie, a najzupełniej fałszywie, mierzy się aktualność wydarzeń ich bliskością w czasie.
 
** ŹródłoAutor: A.[[Aleksander Krawczuk]], ''Stąd do starożytności'', Tower Press, Gdańsk 2000, s. 6.
* (...) choć wykłada się dziś dzieje dla młodzi, niemal głucho w programach nauczania o historii starożytnej, zupełnie jakby ktoś przyznawał po cichu rację słowom, że młodzież od tego szaleje. Nie mówi się więc za dużo o republikanach, o Ateńczykach, Spartanach, Rzymianach. Dlaczego tak się stało? Chyba z tej przyczyny, że obecnie dość powszechnie, a najzupełniej fałszywie, mierzy się aktualność wydarzeń ich bliskością w czasie.
** Autor: [[Aleksander Krawczuk]]
** Źródło: A. Krawczuk, ''Stąd do starożytności'', Tower Press, Gdańsk 2000, s. 6.
 
* Kultura starożytna i w ogóle starożytność są stale żywe w naszej kulturze współczesnej. Antyk z całą swą różnorodnością i bogactwem żyje nie tylko w grubych książkach pisanych i czytanych przez specjalistów, ale (…) żyje w naszym języku i w naszej świadomości.
 
* Wielcy pisarze antyczni, prezentując dzieje swoich ludów i państw według kanonu wartości, które uważali za najwyższe, tworzyli tym samym dzieje późniejsze – aż po nasze czasy.
** Autor: [[Aleksander Krawczuk]], ''Stąd do starożytności'', op.&nbsp;cit., s. 7.
 
** Źródło: A. Krawczuk, ''Stąd do starożytności'', op.&nbsp;cit., s. 7.
* Właśnie powiadałem<br />
: Jaśnie Panu, że młodzież zarażają szałem,<br />
: Ucząc ich głupstw: na przykład, starożytne dzieje!<br />
: Któż nie widzi, że młodzież od tego szaleje. (...)<br />
: I owszem, uczyć dziejów, niech się młodzież dowie,<br />
: Co robili królowie, wielcy ministrowie...ministrowie… (...)<br />
: Lecz po co zawsze prawić o republikanach,<br />
: Zawsze o Ateńczykach, Spartanach, Rzymianach.<br />
:* ŹródłoAutor: [[Adam Mickiewicz]], ''Dziady'', cz. 3.III, [[s:Dziady_część_IIIDziady część III/Scena_VIIIScena VIII|scena 8]], Księgarnia H. Altenberga, Lwów [1896].
 
* (...) z punktu widzenia interesów władzy (...), historia starożytna jest istotnie niebezpieczna. Sławiła przecież ustami greckich i rzymskich dziejopisów, mówców, filozofów takie wartości, jak: wolność osobista, obywatelska, narodowa; swoboda słowa; jawność życia politycznego; demokracja, republikanizm, autentyczny patriotyzm. Wynosiła na ołtarze tyranobójców, piętnowała wszelkie formy jedynowładztwa, a także narzędzia ich mocy: donosicielstwo, służalczość, przekupstwo, korupcję.
* Właśnie powiadałem<br>
** ŹródłoAutor: A.[[Aleksander Krawczuk]], ''Stąd do starożytności'', op.&nbsp;cit., s. 76.
: Jaśnie Panu, że młodzież zarażają szałem,<br>
: Ucząc ich głupstw: na przykład, starożytne dzieje!<br>
: Któż nie widzi, że młodzież od tego szaleje. (...)<br>
: I owszem, uczyć dziejów, niech się młodzież dowie,<br>
: Co robili królowie, wielcy ministrowie...(...)<br>
: Lecz po co zawsze prawić o republikanach,<br>
: Zawsze o Ateńczykach, Spartanach, Rzymianach.<br>
:* Autor: [[Adam Mickiewicz]]
:* Źródło: ''Dziady'', cz. 3., [[s:Dziady_część_III/Scena_VIII|scena 8]], Księgarnia H. Altenberga, Lwów [1896].
 
* (...) z punktu widzenia interesów władzy (...), historia starożytna jest istotnie niebezpieczna. Sławiła przecież ustami greckich i rzymskich dziejopisów, mówców, filozofów takie wartości, jak: wolność osobista, obywatelska, narodowa; swoboda słowa; jawność życia politycznego; demokracja, republikanizm, autentyczny patriotyzm. Wynosiła na ołtarze tyranobójców, piętnowała wszelkie formy jedynowładztwa, a także narzędzia ich mocy: donosicielstwo, służalczość, przekupstwo, korupcję.
** Autor: [[Aleksander Krawczuk]]
** Źródło: A. Krawczuk, ''Stąd do starożytności'', op.&nbsp;cit., s. 6.
 
[[Kategoria:Starożytność|!]]