Zygmunt Kałużyński: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 20 bajtów ,  1 rok temu
m
format, dr Zmiana
(drobne merytoryczne)
m (format, dr Zmiana)
[[Plik:Zygmunt Kaluzynski by Kubik.jpg|mały|<center>Zygmunt Kałużyński (w 2004)]]
'''[[w:Zygmunt Kałużyński|Zygmunt Kałużyński]]''' (1918–2004) – polski krytyk filmowy, dziennikarz i eseista.
* Co więc wreszcie jest prawdą w kinie? Zapewne jest nią, tylko i wyłącznie, sam film już zrobiony, w momencie gdy gaśnie światło i pojawia się pierwszy obraz: ma on życie albo nie, i to jest bodaj jedyne jako-takie, najmniej chwiejne stwierdzenie rzeczywistości kina.
** Źródło: [https://www.onet.pl/film/onetfilm/zygmunt-kaluzynski-wampir-z-salonu/f0nh7qf,681c1dfa onet.pl], 30 września 2020
 
* Sceny damsko-męskie w filmach polskich od dawna już uprawiają znacznie więcej niż widzi się w sławnej zagranicznej „Emanueli”: ''videEmanueli'': „Bezvide końca”''Bez końca'' Kieślowskiego, w którym to filmie Szapołowska leży goła z nogami do góry, poruszając nimi rytmicznie, z partnerem również nagim włożonym między, i trwa to długo, długo, długo, zaś twarze ich wyrażają taką rozpacz, zaś widok jest to tak żenujący, że ja, który uwielbiam pornografię, kino i Szapołowską, wolę jednak w tym czasie patrzeć w podłogę. W „Emanueli”''Emanueli'' dalibóg nie ma więcej, a nawet jest mniej drastycznie, za to elegancko, ze smakiem i na wesoło.
** Źródło: ''Małpa w kapeluszu'', „Polityka”, 1985.
** Zobacz też: [[film]], [[Grażyna Szapołowska]]
 
* Trzy czwarte człowieka to jego życie wewnętrzne, w znacznej części na pół świadome, i kino, jak może żadna inna sztuka, potrafi je odtworzyć.
 
* Typy, od których się nie można oderwać, pomysły, od których film skrzy się, i jeszcze owa rekonstrukcja, na którą tylko częściowo jesteśmy wrażliwi: stare metro nowojorskie, samochody, biura, bary: poezja retro. Ale może jednak jesteśmy wrażliwi: ci przedwojenni, jak ja, którzy za młodu czytaliśmy dawną literaturę amerykańską, zgoła różną od owej powojennej, egzystencjalnej i desperackiej. Właśnie Mark Twain, London, O'HenryO’Henry. Ameryka jeszcze wieku XIX, pełna ruchliwych spryciarzy-fantastów, mistrzów, arcydzieł mistyfikacji, które stawały się rzeczywistością i o których długo potem amatorzy opowiadali z uznaniem, niby o legendach Nowego Świata.
** Opis: o filmie "''Żądło"''.
** Źródło: [https://www.onet.pl/film/onetfilm/zygmunt-kaluzynski-wampir-z-salonu/f0nh7qf,681c1dfa onet.pl], 30 września 2020
 
* ''Miłość [w Niemczech]'' jest filmem tępym, płaskim i pozbawionym nerwu, zaś Hanna Schygulla, która wyspecjalizowała się w rolach cynicznych, zimnych kurew, nie potrafi zagrać zakochanej w Łysaku i przymusza się bezustannie z wysiłkiem zauważalnym dla widza. Co zaś dzieje się z Wajdą? Moim zdaniem, stracił talent około roku 76 (ostatni udany film: ''Człowiek z marmuru''), co artystom się zdarza, i może dlatego stara się nadrobić polityką? Paradoks jego życiorysu polega na tym, że właśnie teraz uzyskał rozgłos światowy.
** Opis: fragment relacji z festiwalu w Cannes.
** Źródło: „Polityka”, 1984.
** Zobacz też: [[Andrzej Wajda]]
 
 
{{DEFAULTSORTSORTUJ:Kałużyński, Zygmunt}}
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Polscy krytycy filmowi]]
[[Kategoria:Polscy dziennikarze prasowi]]
[[Kategoria:Polscy eseiści]]
[[Kategoria:Polscy prezenterzy telewizyjni]]
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita)]]
[[Kategoria:Twórcy literatury polskiej w latach II wojny światowej]]