Piekło: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 104 bajty ,  4 lata temu
format, dr Zmiana, - (nieznany)
(n)
(format, dr Zmiana, - (nieznany))
'''[[w:Piekło|Piekło]]''' – według wielu religii jest to miejsce kary, na którą skazane są potępione dusze zmarłych.
* A więc tajemnica składa się z trzech odmiennych części. Z tych dwie teraz wyjawię.<br />Pierwszą więc była wizja piekła.<br />Pani Nasza pokazała nam morze ognia, które wydawało się znajdować w głębi ziemi; widzieliśmy zanurzone w tym morzu demony i dusze niczym przezroczyste, płonące węgle, czarne lub brunatne, mające ludzką postać, pływające w pożarze, unoszone przez płomienie, które z nich wydobywały się wraz z kłębami dymu, padając na wszystkie strony jak iskry w czasie wielkich pożarów, pozbawione ciężaru i równowagi, wśród bolesnego wycia i jęków rozpaczy, tak że byliśmy przerażeni i drżeliśmy ze strachu.<br />Demony miały straszne i obrzydliwe kształty wstrętnych, nieznanych zwierząt, lecz i one były przejrzyste i czarne. Ten widok trwał tylko chwilę. Dzięki niech będą naszej dobrej Matce Najświętszej, która nas przedtem uspokoiła obietnicą, że nas zabierze do nieba (w pierwszym widzeniu). Bo gdyby tak nie było, sądzę, że bylibyśmy umarli z lęku i przerażenia.<br />Następnie podnieśliśmy oczy ku naszej Pani, która nam powiedziała z dobrocią i ze smutkiem: „Widzieliście piekło, dokąd idą dusze biednych grzeszników. Aby ich ratować, Bóg chce ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca...”Serca…”
** Opis: fragment pierwszej i drugiej ''Tajemnicy fatimskiej'', relacja siostry [[Łucja dos Santos|Łucji dos Santos]] przedstawiona w „Trzecim''Trzecim wspomnieniu”wspomnieniu'' z dnia 31 sierpnia 1941 roku, przeznaczonym dla biskupa Leirii.
** Źródło: [http://www.opoka.org.pl/biblioteka/W/WR/kongregacje/kdwiary/fatima_1.html Tajemnica Fatimska. Pierwsza i druga część „Tajemnicy”], opoka.org.pl
** Zobacz też: [[Maria z Nazaretu]], [[niebo]], [[serce]]
* Od miejsca, gdzie stoi Lucyper przykuty, do dalszych otchłani piekielnych prowadzą trzy bramy z napisem: nad pierwszą – ''karania za ciemięstwo kmiotków'', nad drugą – ''męczarnie za łzy ludzkie'', nad trzecią – ''katusze za krew niewinną''.
** Autor: [[Antoni Józef Gliński]], ''O dobrym kmiotku, jego synu Niespodzianku i o Madeju'' ze zbioru ''[[Bajarz polski]]'', tom 4
 
* Pamiętajcie, że piekło istnieje i Dekalog też obowiązuje!
** Autor: ks. [[Wojciech Werner]]
 
* Pamiętaj o tym: jak jesteś w piekle, tylko diabeł może ci pomóc.
** Autor: [[Albert Camus]]
 
* (...) „potępienia” nie można przypisać inicjatywie Boga, ponieważ w swej miłosiernej miłości pragnie On jedynie zbawienia istot stworzonych przez siebie. W rzeczywistości to istota stworzona sama zamyka się na Jego miłość. „Potępienie” polega właśnie na ostatecznym oddaleniu się od Boga, które człowiek dobrowolnie wybrał i potwierdził ten wybór ostateczną pieczęcią w chwili śmierci. Wyrok Boży jedynie ratyfikuje ten stan.
** Opis: z audiencji generalnej w 1999 r.
** Autor: [[Jan Paweł II]]
** Źródło: [[Sławomir Zatwardnicki]], ''Katolicki pomocnik towarzyski. Czyli jak pojedynkować się z ateistą'', Fronda, 2012, s. 131.
 
* Przeze mnie droga w miasto utrapienia,<br />Przeze mnie droga w wiekuiste męki,<br />Przeze mnie droga w naród zatracenia.<br />Jam dzieło wielkiej, sprawiedliwej ręki.
** Autor: [[Dante Alighieri]], ''Boska Komediakomedia'', ''Piekło'', Pieśń III, w. 1–4.
** Tłumaczenie: [[Adam Mickiewicz]]
 
** Zobacz też: [[niebo]]
 
* (...) trzeba uczciwie powiedzieć: tak człowiek się zagubił, wychowawcy się zgubili. Nie mają już odwagi „straszyć piekłem”. Może nawet słuchacze przestali się go lękać. Pamiętajmy, że jeszcze w niezbyt odległych czasach w kazaniach rekolekcyjnych czy misyjnych sprawy ostateczne stanowiły zawsze nienaruszalny punkt programu rozważań, a kaznodzieje umieli na ten temat mówić w sposób obrazowy i sugestywny. Iluż ludzi te kazania i nauki o sprawach ostatecznych skłoniły do nawrócenia, do spowiedzi! (...) Wstrząsały jego sumieniem, rzucały na kolana, przyprowadzały do kratek konfesjonału, miały swoje potężne oddziaływanie zbawcze.
** Autor: św. [[Jan Paweł II]], ''Przekroczyć próg nadziei'', [za:] „Egzorcysta”, marzec 2013, nr 3 (7), s. 68.
 
** Źródło: [[Kongregacja Nauki Wiary]], ''Katechizm Kościoła Katolickiego'', 1992, Część pierwsza: „Wyznanie wiary”, Dział drugi: „Wyznanie wiary chrześcijańskiej”, Rozdział trzeci: „Wierzę w Ducha Świętego”, Artykuł 12: „Wierzę w życie wieczne”, IV. „Piekło”, Punkt 1033.
 
* W nas jest Rajraj, Piekłopiekło –<br />I do obu – szlaki.
** Autor: [[Jacek Kaczmarski]], ''1788''
 
* Według polskiej książki Witolda Bunikiewicza „Żywoty Djabłów polskich” (1930) można odbyć podróż do piekła nawet z Polski (...) i dlatego mnisi i misjonarze rozmaitego autoramentu w Polsce mają tak wiele do powiedzenia o piekle.
** Autor: Maximilian Rudwin, ''Diabeł w legendzie i literaturze'', tłum. Jacek Illg, wyd. Znak, Kraków 1999.