Atos: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 16 bajtów ,  7 lat temu
m
dr zmiana
m (poprawa linków, popr cyt + źr. + sort)
m (dr zmiana)
'''[[w:Atos|Atos]]''' – jeden z bohaterów powieści Alexandre'aAlexandre’a Dumasa ''[[Trzej muszkieterowie (powieść)|Trzej muszkieterowie]]''.
* Dla Athosa to zawiele, dla hrabiego de la Fère za mało.
** Opis: do d’Artganana, kiedy ten zaproponował mu, że odda mu swoją nominację na porucznika muszkieterów.
 
* Jeśli krok jeden postąpisz, skrzyżujemy szpady.
** Opis: do d'Artagnanad’Artagnana, kiedy ten zrobił krok w stronę Milady, podczas jej egzekucji. Gaskończyk chciał już uratować przewrotną kobietę, ale Atos go od tego odciągnął.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom II/Rozdział XXXIX|tom II, rozdział XXXIX]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 346.
 
 
* Ludzie w ogóle pytają o radę aby potem robić według swego widzimisię; a jeżeli przypadkiem zastosują się do czyjego zdania, to jedynie dlatego, aby potem mieć na kogo narzekać.
** Opis: odpowiedź na prośbę d'Artagnanad’Artagnana o radę.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom II/Rozdział VII|tom II, rozdział VII]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 67.
 
** Opis: występując w obronie Raula, którego posądzono o tchórzostwo.
 
* Potrącasz mnie, mówiąc: „Przepraszam“„Przepraszam” i myślisz, że to mi wystarcza?
** Opis: do d’Artagnana, gdy ten wpadł na niego i potrącił go w ranne ramię.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom I/Rozdział IV|tom I, rozdział IV]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 52.
 
* Woda? Mogłeś użyć wina.
** Opis: cucony przez d'Artagnaniad’Artagnania, kiedy ten dostał w głowę.
 
==Dialogi==
* – Ależ miałeś ją w rękach, Athosie, – wtrącił Porthos – dlaczegoś jej nie utopił, nie zadusił, albo nie powiesił? przecież tylko umarli nie powracają.<br />– Tak sądzisz, Porthosie? – odrzekł muszkieter z ponurym uśmiechem, zrozumianym tylko przez d‘Artagnanad’Artagnana.
** Opis: Portos pyta dlaczego Atos nie zabił Milady.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom II/Rozdział XX|tom II, rozdział XX]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 180.
** Opis: Atos i jeden z ludzi kardynała Richelieu.
 
* – Z tym panem właśnie mam się potykać – rzekł Athos, wskazując z ukłonem d‘Artagnanad’Artagnana.<br />– Ależ i ja biję się z nim – odparł Porthos.<br />– I ja również z tym panem mam się pojedynkować – odezwał się Aramis, dochodząc do miejsca.<br />– Lecz dopiero o drugiej – z zimną krwią zauważył d‘Artagnand’Artagnan.<br />– Ale o co się bijesz, Athosie? – zagadnął Aramis.<br />– Na honor, nie wiem tak bardzo...bardzo… w ramię mnie uraził; a ty Porthosie?<br />– Biję się, bo się biję – czerwieniąc się, odparł Porthos.<br />Baczny na wszystko Athos podchwycił uśmiech złośliwy na ustach gaskończyka.<br />– Mieliśmy sprzeczkę o ubranie – wtrącił młodzieniec.<br />– A ty, Aramisie? – pytał dalej Athos.<br />– Ja, biję się o teologję – odrzekł Aramis, spoglądając prosząco na d‘Artagnanad’Artagnana, by zachował w tajemnicy powód pojedynku.<br />Athos dostrzegł drugi uśmiech d‘Artagnanad’Artagnana.<br />– Doprawdy?... – podchwycił Athos.<br />– Tak, nie mogliśmy się zgodzić na pewien ustęp ze świętego Augustyna – odezwał się gaskończyk.<br />– Widocznie, sztuka z niego nie głupia – mruknął Athos.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom I/Rozdział V|tom I, rozdział V]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 65-6665–66.
** Opis: gdy okazuje się, że d'Artagnand’Artagnan jest umówiony na pojedynek z każdym z trzech zaprzyjaźnionych ze sobą muszkieterów.
 
* Zabij sama lub każ zamordować księcia Buckinghama, mało mnie to obchodzi! nie znam go: w dodatku jest Anglikiem; lecz nie waż się tknąć ani włosa z głowy d‘Artagnanad’Artagnana, który jest przyjacielem moim wiernym i którego bronić będę, albo przysięgam na głowę ojca mojego, zbrodnia ta byłaby twoją ostatnią...ostatnią…<br />– Pan d‘Artagnand’Artagnan, ciężko mnie obraził – rzekła milady głucho..głucho… – Pan d‘Artagnand’Artagnan umrze.<br />– Nie wiedziałem doprawdy, że panią może coś jeszcze obrażać – rzekł, śmiejąc się Athos.
** Opis: rozmowa Atosa i jego żony, Milady de Winter, w oberży „Pod Czerwonym Gołębnikiem”.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom II/Rozdział XVIII|tom II, rozdział XVIII]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 164.
 
* – Zawsze mówiłem, że ten kadet gaskoński jest studnią mądrości.
** Opis: o pomysłowości D'Artagnanad’Artagnana.
** Źródło: [[s:Trzej muszkieterowie/Tom I/Rozdział XX|tom I, rozdział XX]], wyd. Biblioteka Rodzinna, Warszawa 1927, s. 225.