Sandomierz: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 11 bajtów ,  8 lat temu
m
ort., format
(dodano kilka cytatów; zlikwidowano sekcję)
m (ort., format)
[[Plik:Polska Sandomierz 017.jpg|mały|<center>Kamienice na Starym Rynku<br />w Sandomierzu</center>]]
'''[[w:Sandomierz|Sandomierz]]''' – [[miasto]] i gmina miejska w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, położona nad rzeką [[Wisła|Wisłą]].
 
* Było piękne, było najpiękniejsze w Polsce, było włoskie, toskańskie, europejskie, niepolskie, było miastem, w którym chciało się zakochać od pierwszego wejrzenia, zamieszkać i nigdy nie wyjeżdżać.
** Autor: [[Zygmunt Miłoszewski]], ''Ziarno prawdy''
 
* Chodzimy po Sandomierzu. Zamek, ratusz, katedra z wysoką i dziwną czarną wieżą. Dzwonnica katedralna. Zegar mierzy obcy, leniwy czas, wydzwania głośno i niepotrzebnie jego kwadranse i godziny.
** Autor: [[Adam Bień]], ''Bóg wysoko - dom daleko''
 
* Gdzież to dla ludzi takie miasto, miasta powinny leżeć na równiutkim i cały świat powinien leżeć na równiutkim.
** Autor: [[Wiesław Myśliwski]], ''Widnokrąg''
 
* I na drogach moich raz tylko napotkałem miasteczko, dokąd chciałem powrócić, gdzie chciałem żyć, gdzie chciałem tworzyć. Ale nie na żadnych szlakach Norwegii czy Hiszpanii, tylko niedaleko od siebie i nad naszą rzeką - w Sandomierzu (...)
** Autor: [[Jarosław Iwaszkiewicz]], ''Książka moich wspomnień''
 
* Nie chcę dorabiać do niego żadnych mesjanistycznych teorii. Nie specjalnie interesuje mnie świetlana przeszłość miasta. Nie byłem nigdy na Bramie Opatowskiej ani w podziemiach. Czuję duszę tego miejsca. To wszystko. Czuję i wiem, że to miasto wcale nie jest stare ani zmęczone. Że odbija się w duszy tego, kto płynie. Mimo mylącej nazwy, nie da się zmierzyć. Nie jest uniwersalne, ale jest szczególne. Lubię po nim chodzić w nocy.
** Autor: [[Piotr Madej]], ''Sandomierz''
** Źródło: Marek Kłuciński, Piotr Madej, ''Moje miasto'', RSA, Gdańsk 2002.
 
* Wjeżdżasz w niziny wiślane, porastające wiklinami, a zalewane w czasie roztopów. Co za ziemia! Sandomierz - to stary rozdział archeologii...archeologii… (...) jak tutaj mówią, to gniazdo przylepione do brzegu Wisły.
** Autor: [[Stefan Żeromski]], ''Dzienniki''
 
* Znam wszystkie wady tego miasta. I kiedy tu wracałem, nie zapomniałem o ani jednej. Wiem ilu tu burżujów, wiem że za dużo kleru. Wiem, że często pachnie zaściankiem, że niewiele się tu zmienia (a to, co się zmienia, to zwykle na gorsze), wiem, wiem, wiem.......wiem…… a mimo wszystko wróciłem. Nie żeby jakieś sentymenty. Po prostu. Tu jest mi dobrze. Tu jedzenie i picie i myślenie i nie- smakują najlepiej.
** Autor: [[Piotr Madej]], ''Sandomierz''
** Źródło: Marek Kłuciński, Piotr Madej, ''Moje miasto'', RSA, Gdańsk 2002.
==W poezji==
* Ani to brylant, ni talizman wschodu<br />Ni krwawe ślady tatarskiej ofiary.<br />Jest to szacowna relikwia narodu,<br />Z której się chełpi nasz Sandomierz stary.
** Autor: [[Apolinary Knothe]], ''Rękawiczka Królowejkrólowej Jadwigi''
 
* Błogosławi cię rolnik, ziemio dobrotliwa,<br />Wszystkie polskie ziemie dają dobre żniwa,<br />Lecz ty hojniej nad wszystkie radujesz serce,<br />Któreż ziarno wyrówna złotej Sandomierce?
** Autor: [[Jadwiga Łuszczewska]], ''Ziemi Sandomierskiejsandomierskiej Cześćcześć''
 
* Czemuż tak smutno? Kiedy jest jasno,<br />Czemu w mrok głowę kłonisz?<br />Zapomną ciebie, jak to miasto<br />Zapomniane: Sandomierz.
 
* Dzisiaj jarmark<br />w Sandomierzu –<br />kurzem stanął świat…<br />Turkot wozów,<br />jazgot zwierząt,<br />krzyki, śmiechy, –<br />pisk i gwałt!…
** Autor: [[Stanisław Młodożeniec]], ''Sandomierska Stronastrona''
 
* Hej – Panowie! jeszcze zdrowie!<br />Jak czas przyjdzie, będzie rada –<br />A nam skończyć tak wypada,<br />Jako zwyczaj, ucztę naszą:<br />Pełnym sercem pełną czaszą!<br />Otóż wnoszę to rycerskie,<br />Staropolskie – Sandomierskie<br />„Kochajmy się” – bo w nim żyje<br />Cała dziejów tajemnica –<br />I wieczystym źródłem bije<br />Sandomierska ta krynica
 
* Stary Sandomierz z wyniosłymi szczyty<br />Ginie przed okiem, w cień nocy spowity,<br />Tylko u jego stóp rozległe błonie<br />Mnogością ognisk w czarnych mrokach płonie.<br />A po spokojnej modrej Wisły toni,<br />Od gorejącej ogniskami błoni<br />Wrzaski jak wycia cmentarnych straszydeł,<br />Z szumem jak łopot nietoperzych skrzydeł,<br />Zmieszane z koni powiązanych rżeniem,<br />Płyną, nadbrzeżną gąszcz przejmując drżeniem.
** Autor: [[Ferdynand Kuraś]], ''Zdrada Tatarskatatarska''
 
* Tego są zdania Sandomierzanie,<br />Zgodne ich serca z ustami,<br />Kto za cię umrzeć niegotów, panie,<br />Ten jest niegodzien żyć z nami.
** Źródło: ''Wiersze o Sandomierzu'', Wydawnictwo Łódzkie, 1980.
 
* Wyszło z Wisły miasteczko<br />Na spacer brzegiem poszło<br />Kamieniczki do wody nachyliły<br />uśmiech okien<br />rozwartych rączką mieszczki<br />szeroko<br />– brzegiem wody<br />księżyc wierzbom<br />myje nogi –
** Autor: [[Mieczysław Michał Szargan]], ''Sandomierz''