Potop (powieść): Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 579 bajtów ,  9 lat temu
m
drobne redakcyjne + źródło
m (drobne redakcyjne, sortowanie + źródło)
m (drobne redakcyjne + źródło)
** Opis: myśli [[Kmicic]]a o Oleńce podczas uczty u Radziwiłła.
** Źródło: tom I, rozdział XXII
 
* – Co tam fortele! – zawołam Wołodyjowski – szabla grunt!<br />Dotknęła nieco ta maksyma pana Zagłobę, który też zaraz odrzekł:<br />– Każdy wiatrak myśli, że grunt skrzydłami machać, a wiesz, Michałku, czemu? Bo ma plewy pod dachem, ''alias'' w głowie.
** Źródło: tom III, rozdział XXIII
 
* Czasem też i okoliczności umieją rozkazywać nie gorzej królów i marszałków.
** Postać: książę Heski
** Źródło: [[s:Potop/Tom III/Rozdział XV|t. III, rozdz. XV]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 294.
** Źródło: tom II, rozdział XV
 
* Człowiek zawsze może wstąpić na lepszą drogę – póki żyje.
** Źródło: tom III, rozdział XXX
 
* Każdy wiatrak myśli, że grunt skrzydłami machać, a wiesz Michałku czemu? Bo ma plewy pod dachem, alias w głowie. Sztuka wojenna także na fortelach polega.
* (...) kiep ten, kto się swego nazwiska wstydzi.
** Postać: Zagłoba
** Źródło: tom II, rozdział III
** Źródło: [[s:Potop/Tom VI/Rozdział IX|t. VI, rozdz. IX]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 140.
 
* (...) kiepKiep ten, kto się swego nazwiska wstydzi.
** Źródło: [[s:Potop/Tom II/Rozdział III|t. II, rozdz. III]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 27.
 
* Kończ... waść! wstydu... oszczędź!
** Źródło: tom I, rozdział VII
 
* Łatwiej z kamienia ser wycisnąć, niż pieniądze ze Szwedów.
** Postać: Kmicic
** Źródło: [[s:Potop/Tom III/Rozdział IX|t. III, rozdz. IX]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 166.
** Źródło: tom II, rozdział IX
** Zobacz też: [[pieniądze]], [[Szwedzi]]
 
* Miłość, jakjako nasionko leśne z wiatrem szybko leci, ale gdy drzewem w sercu wyrośnie, to chyba razem z sercem wyrwać je można.
** Źródło: [[s:Potop/Tom I/Rozdział VI|t. I, rozdz. VI]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 105.
 
* Miłość tę przywaliła góra goryczy, rozczarowania i boleści, ale miłość żyła, gotowa zawsze wierzyć i przebaczać bez końca.
** Źródło: [[s:Potop/Tom I/Rozdział XIII|t. I, rozdz. XIII]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 314.
 
* – Mości panie – rzekł na to Kmicic – łeb szlachecki to rejestr, na którym coraz inna ręka szablą pisze...
* Nie każda kula zabija, inaczej by już ludzi nie było na świecie, bo matki by nie nastarczyły rodzić.
** Postać: Kmicic
** Źródło: [[s:Potop/Tom III/Rozdział XIV|t. III, rozdz. XIV]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 262.
** Źródło: tom II, rozdział XIV
 
* Nie kodźkodż do lasu, czypać bzu,<br />I nie wierz kłopcu, jakjako psu!<br />Bo każdy kłopiec ma w sobie jad,<br />Kiedy cię kocha, powiedz mu: „at!”
** Opis: panna Terka śpiewała dla Wołodyjowskiego.
** Źródło: tom[[s:Potop/Tom I/Rozdział VII|t. I, rozdziałrozdz. VII]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 116.
 
* (...) nie masz jak droga na duszne troski i niepokoje.
* Odwagę i w nieprzyjacielu cenić należy (...).
** Postać: pan Zbrożek
** Źródło: [[s:Potop/Tom III/Rozdział XIX|t. III, rozdz. XIX]], wyd. Gebethner i Wolff 1888, s. 390.
** Źródło: tom II, rozdział XIX
** Zobacz też: [[odwaga]]