Smok: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 73 bajty ,  9 lat temu
+1, formatowanie automatyczne, łamanie wierszy, drobne redakcyjne
m (Usunięto odwołanie do pliku Ljubljana_dragon.JPG, ponieważ użytkownik JuTa skasował go z Commons.)
(+1, formatowanie automatyczne, łamanie wierszy, drobne redakcyjne)
 
'''[[w:Smok|Smok]]''' – w wierzeniach ludowych i baśniach potwór przypominający wyglądem ogromną jaszczurkę często (lecz nie zawsze) z wieloma głowami, uskrzydloną i ziejącą ogniem.
* Badania pokazują, że dinozaury były współczesne ludziom. Ze wszystkich kultur docierają informacje, że je pamiętamy. Szkoci – potwora z Loch Ness, my – smoka wawelskiego, a Marco Polo pisał, że smok był zaprzężony do karety cesarskiej w Chinach.
* ''DRACO'', to jest Smok, to ma ''singulare'' o sobie: Koło Jordanu rzeki tak wielki się znajdował niegdy, że całe staje sobą zasłonił, jeźdźca z koniem w swoim pysku pomieścił; łuska z niego była tak wielka, jak tarcze. Przy rzece ''Bragadus'', czyli Brugada, w Afryce koło Utyki w morze wpadającej, tak wielki smok się wylągł, że ''Attilius Regulus'' z całym się wojskiem z nim potykał, pociskami, strzałami, kuszami położył bestię; skóra z niej do Rzymu posłana na stóp 120 duża. ''Gellius libr.6. cap. 3''. Może Smoka ugłaskać, że nic człekowi szkodzić nie będzie. ''Tiberius'' Cesarz tego doznał przez experiencję, gdy mu z rąk własnych dawał pożywienie. Ale go potym znaleziono od mrówek zjedzonego cum proginosi, że też i ten Cesarz od pospólstwa będzie zgubiony. ''Tranquillus''.<br />SMOK jest także z Wężów rodzaju; gdy Wąż w miejscu ukrytym, wygodnym przez długość lat, do wielkiego przyjdzie wzrostu, nawet i skrzydła mający, nie z piór morę Ptaków, ale z błonek i skóry jak nietoperz. ''Natale solum'' daje mu Pliniusz Murzyńską Ziemię. ''Ex mente'' Kirchera rodzą się SMOCY jako i inne Monstra z pomieszania nasienia ''circa coitum''. Gdzie Orłów i Sępów wiele, tam mało tych strasznych bestii, ''Teste Kirchero''. ''DRACO'' u Greków nazwany od widzenia bystrego i czujnego.
** Autor: [[Benedykt Chmielowski]], ''Nowe Ateny''
 
* Na Wawelu, proszę pana,<br />Mieszkał smok, co zawsze z rana<br />Zjadał prosię lub barana.
** Autor: [[Jan Brzechwa]], ''Smok''
 
* Smoka pokonać trudno, ale starać się trzeba.
** (KomentarzOpis: komentarz do ilustracji ''Jak smoka pokonać'', ''Nowe Ateny'')
** Źródło: ''Nowe Ateny''
** Zobacz też: [[Koń jaki jest, każdy widzi]]
 
* Tak oto śnieg spada po ogniu, a nawet smoki nie unikną końca
** Autor: [[J.R.R. Tolkien]], ''Hobbit, czyli tam i z powrotem''
 
* W pokoju siedział smok. Nie był bardzo duży. Ot, wielkości przeciętnej krowy. Na nasze warunki mieszkaniowe było to jednak sporo. Zajmował trzy czwarte podłogi. Złożone skrzydła pokrywały mu grzbiet, zielone łuski błyszczały jadowicie. Siedział na podwiniętym pod siebie ogonie, przednie zaś, opatrzone potężnymi szponami łapy wsparł na tapczanie. Od czasu do czasu ział od niechcenia ogniem, z nozdrzy wykwitały mu kłęby brunatnego dymu o przyjemnym zapachu tytoniu „Amfora”.
 
* Wątpić tedy nie przyjdzie nikomu, iże nie istnieje żaden zwierz równający się przepotężnemu smokowi, w jego majestacie i pełnej grozy sile, a tylko nieliczne bestie warte są tak pilnej uwagi uczonych mężów.
** Autor: [[Gildas Magnus]], ''Ars Draconis,'' 1465r.(1465)
** Zobacz też książkę „Smokologia – Wielka Księga Smoków”, wyd. Debit
 
* Tak oto śnieg spada po ogniu, a nawet smoki nie unikną końca
** Autor: [[J.R.R. Tolkien]], ''Hobbit, czyli tam i z powrotem''
 
 
128 610

edycji