Fiodor Dostojewski: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 6 bajtów ,  9 lat temu
m
formatowanie automatyczne
m (formatowanie automatyczne)
==''Biesy''==
* Człowiek jest nieszczęśliwy tylko dlatego, że nie wie, iż może być szczęśliwy.
** Źródło: cz. 2 (1, 5)
 
* – Jeżeli moje brzemię nie ciąży mi, to dlatego, że mam taki charakter, a jeżeli panu bardziej ciąży – to też charakter. Nie ma co tak bardzo się tego wstydzić. Najwyżej trochę.<br />– Wiem, że mam nędzny charakter, lecz nie udaję siłacza.<br />– I niech pan nie udaje. Pan nie jest siłaczem.
 
* Może jestem nikczemnikiem, ale nie socjalistą!
** Źródło: cz. 2 (8, 1)
 
* Napawanie się swoją władzą.
 
* Niech mi pan powie, proszę – szepnął mi pewnego razu do ucha Stiepan Trofimowicz – dlaczego wszyscy owi zajadli socjaliści i komuniści są zarazem tak straszliwymi kutwami, jakby wręcz byli opętani żądzą zbicia pieniędzy, przy czym im bardziej ktoś jest zatwardziałym socjalistą, tym silniej przejawia się u niego instynkt posiadacza?...
** Źródło: cz. 1 (2, 8)
 
* Pragnąc więc prawdzie nadać cechy prawdopodobieństwa, trzeba koniecznie zabarwić ją nieco kłamstwem. Ludzie od początku świata tak właśnie postępują.
** Źródło: cz. 2 (1, 2)
 
* (...) ścinanie głów jest znacznie łatwiejsze niż wyciosywanie zrębów nowej idei!
** Źródło: cz. 2 (1, 2)
 
* Wiosła z drzewa klonowego… Żagle z płótna jedwabnego…
 
* (...) życie ludzkie dzieli się na dwie połowy. Druga upływa wyłącznie pod znakiem przyzwyczajeń, jakie nagromadziły się w pierwszej.
** Źródło: cz. 2 (2, 2)
 
==''Bracia Karamazow''==
==''Gracz''==
* Ciekawe i zabawne, ile niekiedy może wyrazić spojrzenie człowieka wstydliwego i chorobliwie powściągliwego, który się zakocha i to właśnie wówczas, gdy ów człowiek wolałby się raczej zapaść w ziemię niż cokolwiek wyrazić słowem lub spojrzeniem.
 
* Człowiek jest z natury despotą i lubi być dręczycielem.
 
* Czym jestem dzisiaj? Zerem. Czym mogę być jutro? Jutro mogę zmartwychwstać i na nowo zacząć żyć! Mogę odnaleźć w sobie człowieka, dopóki ten jeszcze nie zginął!
 
* Może po doznaniu tylu wrażeń dusza przestaje się nimi nasycać, tylko rozdrażnia się i żąda wrażeń coraz mocniejszych, aż do zupełnego wyczerpania.
 
* Człowiek jest z natury despotą i lubi być dręczycielem.
 
* Rzeczywiście człowiek lubi widzieć swojego najlepszego przyjaciela w poniżeniu wobec siebie; na poniżeniu przeważnie przyjaźń się opiera; i to jest stara prawda, znana wszystkim rozumnym ludziom.
128 610

edycji