Stanisław Ignacy Witkiewicz: Różnice pomiędzy wersjami

+, źródła
(+, źródła)
[[Plik:Stanisław Ignacy Witkiewicz.jpg|mały|<center>Stanisław Ignacy Witkiewicz</center>]]
'''[[w:Stanisław Ignacy Witkiewicz|Stanisław Ignacy Witkiewicz]]''' (pseudonim '''Witkacy'''; 1885–1939) – polski pisarz, dramaturg, filozof i malarz. Syn [[Stanisław Witkiewicz|Stanisława Witkiewicza]].
{{wulgaryzmy}}
 
==Inne==
* Błogosławię was, moje dzieci. Życzę ci prędkiej i niespodziewanej śmierci, moja córuchno. Będziesz najpiękniejszym z aniołków, których wieniec oplata tron Wszechmogącego.
** Postać: Juliusz II
** Źródło: ''Mątwa'' (1922)
 
* (…) a tak głupio się układa całe życie – tyle rzeczy ginie – tylu szkoda i wychodzi bolesny nonsens, a po drodze jak kupki gówienek nikomu niepotrzebne dziełka.
** Źródło: ''Listy do żony''
 
* Aa, a, kotki dwa,<br />Szare, bure, obydwa.<br />Aa, a, kotki trzy,<br />Zjadły mózgi szare wszy.<br />Aa, a, kotki cztery,<br />Poszedł papa do hetery.<br />Aa, a, kotków pięć,<br />Mama czuje dziwną chęć.<br />Aa, a, kotków sześć,<br />Nieskończoność w szklance mieść.
** Źródło: ''[[s:Tumor Mózgowicz/Akt III|Tumor Mózgowicz]]'', akt III, wyd. Fala, Kraków, 1921.
 
* Każdy może tworzyć byle co i ma prawo być z tego zadowolonym, byle by nie był w swej pracy szczerym i znalazł kogoś, który równie kłamliwie będzie to podziwiał.
 
* Literatura – gówienko małe ludzkości wobec filozofii.
** Źródło: ''Jedyne wyjście''
 
* (…) możliwa jest teatralna sztuka w której samo stawanie się, uniezależnione od spotęgowanego obrazu życia, może widza wprowadzić w stan pojmowania metafizycznego uczucia, niezależnie, od tego, czy 'fond' sztuki będzie realistyczne, czy fantastyczne, lub też czy będzie syntezą obu rodzajów w swoich poszczególnych częściach, naturalnie o ile całość sztuki będzie wypływała ze szczerej konieczności stworzenia w warunkach scenicznych wyrazu metafizycznych uczuć w czysto formalnych wymiarach u autora.
==O Witkacym==
{{wikiźródła|Stanisław Ignacy Witkiewicz|Stanisława Ignacego Witkiewicza}}
{{commons|Stanisław Ignacy Witkiewicz}}
 
* Bohaterowie Witkacego mówią stale o „drugiej jaźni”, „sztucznym życiu”, „deformacji życia”, „odwrotnych uczuciach”, „życiu poza życiem”, „innym świecie”, „sztucznej psychicznej konstrukcji”. Jego kobiety nie pragną miłości, tyrani – władzy, uczeni – wiedzy, działacze – rewolucji; albo raczej, chcą miłości, wiedzy czy rewolucji, ale po to, aby – dzięki niezwykłym zdarzeniom i przekształceniom – zaznać tajemniczego „x”, osobliwego wstrząsu, zagadkowego afektu.
 
 
{{DEFAULTSORTSORTUJ:Witkiewicz, Stanisław Ignacy}}
[[Kategoria:Myśliciele ateistyczni]]
[[Kategoria:Polscy prozaicy]]