Jadwiga Andegaweńska: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 11 bajtów ,  2 lata temu
m
red., dr Zmiana
(kat.)
m (red., dr Zmiana)
 
[[Plik:Portret Królowej Jadwigi w ZSP 6 Piotrków Tryb by Ron.jpg|mały|Jadwiga Andegaweńska]]
'''[[w:Jadwiga Andegaweńska|Jadwiga Andegaweńska]]''' (fr. ''Hedwige d’Anjou'', 1373–1399) – od 1384 r. królowa Polski, święta katolicka i patronka Polski.
* Póki ja żyję, póty wielkiej wojny Królestwa Polskiego z państwem zakonnym nie będzie. Ale potem wszystko jest możliwe…
** Opis: do wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego.
 
==O Jadwidze Andegaweńskiej==
* Jeden cień za filarem kryje się bez słowa -<br />to Jadwiga, królowa pozafijołkowa,<br /><br />omdlewając w kąpieli barw grających społem,<br />słucha, łodygi białe rąk wznosząc nad czołem.<br /><br />jak czerwień śpiewa w szczęściu, a fiolet w rozpaczy,<br />że świat jest barwnym dźwiękiem, który nic nie znaczy...znaczy…
** Autor: [[Maria Pawlikowska-Jasnorzewska]], ''Zachód słońca na zamku'' z tomiku ''[[Niebieskie migdały]]''
 
* Można sobie wyobrazić królową Jadwigę jako kobietę młodą, bardzo wysoką (172,2 cm), blondynkę, o głowie krótkiej, czole prostym, wąskim, twarzy wąskiej, nosie prostym i wąskim.
** Autor: P. Sikora, ''Badania antropologiczne szczątków kostnych królowej Jadwigi''; w: J. Wyrozumski, ''Królowa Jadwiga między epoką piastowską i jagiellońską'', Kraków 1997.
 
* Przed dziesięcioma laty w encyklice o problemach współczesnego świata napisałem, iż „każdy kraj winien odkryć i jak najlepiej wykorzystać przestrzeń własnej wolności” (''Sollicitudo rei socialis'', 44). Wówczas stał przed nami problem „odkrycia wolności”. Teraz Opatrzność stawia nam nowe zadanie: miłować i służyć. Miłować czynem i prawdą. Święta Jadwiga Królowa uczy nas tak właśnie korzystać z daru wolności. Ona wiedziała, że spełnieniem wolności jest miłość, dzięki której człowiek gotów jest zawierzyć siebie Bogu i braciom, do nich przynależeć. Zawierzyła więc Chrystusowi i narodom, które pragnęła do Niego przyprowadzić, swoje życie i swoje królowanie. Całemu narodowi dała przykład umiłowania Chrystusa i człowieka – człowieka spragnionego zarówno wiary, jak i nauki, jak też codziennego chleba i odzienia. Zechciejmy i dzisiaj czerpać z tego przykładu, ażeby radość z daru wolności była pełna.
** Autor: [[Jan Paweł II]], ''Homilia wygłoszona w dniu 8 czerwca 1997 roku na krakowskich Błoniach''; w: ''O świętej Jadwidze królowej mówią...mówią…'', zebrał i opracował M. Jagosz, Kraków 1997.
 
* Spostrzegł, że na kamieniu tym pozostał ślad wapna z królewskiego trzewika. Wpadł na pomysł, aby wykuć w kamieniu stopę Jadwigi, a obok umieścić rok, w którym miało miejsce to niezwykłe dla niego wydarzenie: 1390. Dar królowej bardzo pomógł kamieniarzowi. Jego żona wyzdrowiała, a w ich domu nigdy nie było biedy.