Pier Paolo Pasolini: Różnice pomiędzy wersjami

Usunięte 189 bajtów ,  6 lat temu
m
interwikidane, dr zmiana
m (grafika)
m (interwikidane, dr zmiana)
 
[[Plik:Pier Paolo Pasolini.jpg|mały|<center>Pier Paolo Pasolini</center>]]
'''[[w:Pier Paolo Pasolini|Pier Paolo Pasolini]]''' (1922–1975) – włoski pisarz, dramaturg, malarz, poeta, scenarzysta i reżyser filmowy.
* Czasem krytycy pytają mnie, dlaczego nie robię już takich filmów jak kiedyś. Nie potrafią zrozumieć, że podążam swoją drogą tylko i wyłącznie do przodu...przodu…
** Źródło: [http://art.webesteem.pl/14/pasolini.php webesteem magazine]
 
 
* Tylko ten, kto w nic nie wierzy (choćby się łudził, że w coś wierzy), może mieć w sobie miłość do życia (jest to jedyna miłość prawdziwa, czyli – uważam – wyłącznie bezinteresowana): oczywiste zatem, że twórca kocha życie. Jego miłość pod pewnymi względami jest zwykła i znajoma: jej zwyczajność i swojskość tłumaczą się faktem, że jest on dziś drobnomieszczaninem żyjącym wśród drobnomieszczaństwa i że często on sam również pada ofiarą drobnomieszczańskiego złudzenia, że świat i historia są rzeczywiste, a zatem że istnieją także obowiązki, które musi on lojalnie wypełniać.
** Źródło: ''Kino niepopularne'', „Nuovi Argomenti”, nr 20/1970, tłum. Mateusz Salwa.
 
* Umrzeć jest absolutną koniecznością, ponieważ dopóki żyjemy, jesteśmy pozbawieni sensu. Jedynie dzięki śmierci nasze życie jest wykorzystane do wyrażenia siebie.
* W dyktaturze każdy boi się każdego, a jeden boi się najbardziej.
 
* W moich pierwszych filmach wypowiadałem się językiem prostym, epickim, bo pragnąłem za Gramscim – zwracać się do świadomości mas ludowych. Jednakże obawiam się, że tego rodzaju publiczność – lud, w sensie, jaki nadawał temu słowu Gramsci – już dziś nie istnieje, ponieważ społeczeństwo masowej konsumpcji wchłonęło i zniszczyło prawie wszystkie dawne struktury (...). To jest właśnie powodem, dla którego zacząłem realizować filmy oparte na bajce, na alegorii, na przypowieści, chociaż zdaję sobie sprawę z niebezpieczeństw niejasności, z ryzyka podniesienia stopnia trudności rozumienia filmu.
** Źródło: „Jeune Cinema”, nr 41/1969.
** Zobacz też: [[Antonio Gramsci]]
 
* Widz dla twórcy jest po prostu innym twórcą. To on ma zdecydowanie rację, a nie socjologowie, politycy, pedagodzy itd. Gdyby widz był istotnie podporządkowany twórcy, tzn. gdyby był jednostką masy (socjologowie), bądź obywatelem, którego należy zindoktrynować (politycy), bądź wreszcie dzieckiem, które należy wyedukować (pedagodzy), wówczas nie można by też mówić o twórcy. Nie jest on przecież ani pomocą społeczną, ani propagandzistą, ani nauczycielem w szkole.
** Źródło: ''Kino niepopularne'', „Nuovi Argomenti”, nr 20/1970, tłum. Mateusz Salwa.
 
* Widz to nie ktoś, kto niczego nie pojmuje, kto się bulwersuje, kto nienawidzi, kto się śmieje; widz to ktoś, kto rozumie, kto sympatyzuje, kto kocha i kto się pasjonuje. Taki widz sieje zgorszenie w równym stopniu co twórca: obaj łamią porządek zachowawczości wymagający albo milczenia, albo sprawozdania złożonego w zwykłym języku, który nie odbiega od przeciętnej.
** Źródło: ''Kino niepopularne'', „Nuovi Argomenti”, nr 20/1970, tłum. Mateusz Salwa.
** Zobacz też: [[publiczność]]
 
* „Wolność”. Po namyśle zrozumiałem, że owo tajemnicze słowo w istocie rzeczy nie oznacza nic innego jak tylko...tylko… „wolność wyboru śmierci”. Taka teza może, bez wątpienia, gorszyć, a to dlatego, że życie jest pewnym obowiązkiem: czyż katolicy (życie jest święte, bo dane nam od Boga) i komuniści (trzeba żyć, by spełnić nasz obowiązek względem społeczeństwa) nie są co do tego zgodni? Z tym się zgadza także przyroda, a po to, by wspomóc nas w tym naszym miłosnym przywiązaniu do życia, wyposażyła nas w „instynkt samozachowawczy”. Jednakże w odróżnieniu od katolików i komunistów przyroda jest niejednoznaczna: wyposaża nas bowiem również w instynkt przeciwny, czyli w pragnienie śmierci.
** Źródło: ''Kino niepopularne'', „Nuovi Argomenti”, nr 20/1970, tłum. Mateusz Salwa.
** Zobacz też: [[wolność]]
 
* Wolność to prowadzący do samookaleczenia zamach na zachowawczość. Wolności nie można zatem manifestować inaczej jak tylko przez duże lub małe męczeństwo. A każdy męczennik zadaję mękę sobie samemu ręką zachowawczo nastawionego oprawcy.
** Źródło: ''Kino niepopularne'', „Nuovi Argomenti”, nr 20/1970, tłum. Mateusz Salwa.
 
* Wolność widza polega na tym, że cieszy się wolnością innego człowieka.
** Źródło: ''Kino niepopularne'', „Nuovi Argomenti”, nr 20/1970, tłum. Mateusz Salwa.
 
* Współczesna laickość jest „nową wartością” zrodzoną z burżuazyjnej entropii, w której religia zanika jako autorytet i forma władzy, trwa zaś jeszcze jako naturalny produkt ogromnej konsumpcji oraz daje się wciąż wykorzystać w postaci folklorystycznej.
 
* Pier Paolo Pasolini przez całe życie walczył na dwa fronty: przeciwko faszystom, których wrogość wobec wolności poznał dotkliwie, samemu będąc synem jednego z nich; ale także przeciwko łatwiźnie pozornego antyfaszyzmu, masce burżujskiego konformizmu, który w dalekosiężnych skutkach dla kultury jest jeszcze groźniejszy, bo fałszuje rzeczywistość, kradnie pojęciom ich radykalność. Mało tego, będąc człowiekiem lewicy, nie wahał się w imię jej ideałów atakować włoskiej partii komunistycznej, gdy ta, zgodnie z nakazami kominternowskiej solidarności, wspierała agresję Związku Sowieckiego na Węgry (1956). Potępiał też wkroczenie wojsk sowieckich do Czechosłowacji (1968) i krytykował rozruchy studenckie w 1968 roku.
** Autor: [[Mateusz Werner]], ''Nieznany Pasolini'', „Kronos”, Nrnr 4/2010.
 
* Przy tobie Rimbaud wydaje się pensjonarką.
 
{{DEFAULTSORT:Pasolini, Pier Paolo}}
[[Kategoria:Ofiary zamachów]]
[[Kategoria:Scenarzyści filmowi]]
[[Kategoria:Włoscy reżyserzy filmowi]]
[[Kategoria:Włoscy scenarzyści]]
[[Kategoria:Włoscy dziennikarze]]
[[Kategoria:Włoscy komuniści]]
[[Kategoria:Ofiary zamachów]]
[[Kategoria:Scenarzyści filmowi]]
 
[[cs:Pier Paolo Pasolini]]
[[de:Pier Paolo Pasolini]]
[[es:Pier Paolo Pasolini]]
[[fr:Pier Paolo Pasolini]]
[[it:Pier Paolo Pasolini]]
[[pt:Pier Paolo Pasolini]]
[[tr:Pier Paolo Pasolini]]