Karol Irzykowski: Różnice pomiędzy wersjami

Dodane 537 bajtów ,  8 lat temu
-2 (duble), drobne merytoryczne, drobne redakcyjne, formatowanie automatyczne
(szablon)
(-2 (duble), drobne merytoryczne, drobne redakcyjne, formatowanie automatyczne)
[[Plik:Autor1.jpg|mały|<center>Karol Irzykowski</center>]]
{{WEdycji|Alessia}}
'''[[w:Karol Irzykowski|Karol Irzykowski]]''' (1873–1944) – polski prozaik, dramaturg, krytyk literatury i filmu.
==''Aforyzmy''==
{{IndeksPL}}
(Warszawa 1975, PIW)
[[Plik:Autor1.jpg|mały|<center>Karol Irzykowski</center>]]
 
==A==
* Aforyzm jest zdradliwy, czasem żadnymi świecidełkami, nie można ukryć w nim braku myśli.
** Źródło: ''XX wiek: daty, fakty, opinie'', Wydawnictwo Pinnex, s. 188.
 
* Aforyzm święci i kłamie krótkością.
** Źródło: ''Aforyzmy'', PIW, 1975, s. 31.
 
==C==
* Ciało dopiero przez erotyzm staje się interesujące i symboliczne.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia. 1918-1939'', oprac. Ludwik Bohdan Grzeniewski, Warszawa 1984, PIW, s. 42.
 
* Człowiek nie wytworzył sobie jeszcze ideału, za który by było warto umierać, ale lubi w ogóle za coś umierać. I to jest na razie najlepsze.
** Źródło: ''Pisma teatralne: 1896–1926 : recenzje i felietony, artykuły, listy otwarte'', Wyd. Literackie, 1995, t. 1, s. 123.
 
* Człowiekiem być to znaczy być samym wśród ludzi. Indywidualizm – dzierżawa pewnej idei.
** Źródło: ''Dziennik: 1916–1944'', Wyd. Literackie, 2001, t. 2, s. 166.
 
* Czy kalambur wywołany diablikiem drukarskim i pochwycony potem przez autora jest plagiatem?
** Źródło: ''Aforyzmy'', PIW, 1975, s. 114.
 
==D==
* Dla dziewicy nie ma ważniejszego momentu nad ten, w którym nią być przestaje, a każdy przedtem zwalczony bunt krwi, każde stłumione westchnienie powiększa wartość jej ofiary.
** Źródło: ''Pisma: Czyn i słowo'', Wyd. Literackie, 1980, s. 34.
 
* Dobrzy chrześcijanie wyobrażają sobie, że Pan Bóg ma najpotężniejszą kartotekę.
** Źródło: ''Notatki z życia: obserwacje i motywy'', Czytelnik, 1964, s. 263.
 
* Dostojny bzik tragiczności.
** Opis: tytuł artykułu opublikowanego w czasopiśmie ''Czyn i słowo'', 1910
 
* Dzieje są coraz to inną proporcją i formą połączenia pierwiastka irracjonalnego z racjonalnym.
** Źródło: ''Aforyzmy'', PIW, 1975, s. 25.
 
* Dzieła poetyckie są nieraz akumulatorami jakiejś energii, której użytek jest jeszcze nie znany.
** Źródło: ''Pisma: Czyn i słowo'', Wyd. Literackie, 1980, s. 102.
 
* Dziwne jest, że człowiek jest dumny raczej z tego, co mu dała natura, niż z własnych zasług.
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
 
==G==
* Gdy tysiąc ludzi mówi to samo, to jest to albo ''vox Dei'', albo wielkie głupstwo.
** Źródło: ''Polska krytyka literacka, 1919-1939. Materiały'', oprac. Jan Zygmunt Jakubowski, Warszawa 1966, PWN, s. 49.
 
* Gdyby tak ustanowić święto słuchania cudzych argumentów?
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
 
* Głupota jest też pewnym sposobem używania umysłu.
** Źródło: s. 34
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
 
==I==
* Im mniej kto jest praktyczny, tym zachłanniejszy bywa na małe korzyści.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia. 1918–1939'', wyb. Ludwik Bohdan Grzeniewski, Warszawa 1984, PIW, s. 40.
 
==J==
* Ja pierwszy...
** Opis: wyrażenie używane często przez Irzykowskiego, dla podkreślenia pierwszeństwa jego myśli na dany temat
 
* Jej naśladowanie miłości jest więcej warte niż prawdziwa miłość niejednej.
** Źródło: ''Polska krytyka literacka...'', ''op. cit.'', s. 49.
 
* Jest rzeczą obrzydliwą, do jakiego stopnia człowiek potrafi szczerze przymilić się.
** Źródło: ''Aforyzmy'', Warszawa 1975, PIW, s. 54.
 
* Jesteśmy zamknięci w akwarium; rozbijanie swoich nosów o jego ściany to mowa ludzka.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 46.
 
* Jeżeli czwartym wymiarem będzie czas, to piątym będzie śmierć.
** Źródło: ''Aforyzmy'', Warszawa 1975, PIW, s. 21.
 
==K==
* Kara przychodzi zwykle w ten sposób, że wygląda jak krzywda.
** Źródło: s. 22
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
 
* Kocha się dopiero wtedy naprawdę, gdy między obojgiem nie stoi ani Bóg, ani moralność.
** Źródło: s. 65
 
* Kot nie porzuca łapania myszy mimo wynalezienia łapek.
 
* Kto umiera, tego akcje na chwilę rosną.
 
==L==
* Lepiej z mądrym zgubić niż z głupim znaleźć – mówi przysłowie. Ale najgorzej jest z głupim zgubić, a to się dzieje najczęściej.
** Źródło: s. 56
 
* Literaci polscy nie czytają mnie – a ja nie czytam ich, moja zemsta jest w każdym razie ilościowo większa.
** Źródło: s. 92
 
* Ludzie wzdychają do względności i względów.
** Źródło: s. 53
 
* Ludziom często wydaje się, że większa prawda musi leżeć w pobliżu większej nieprzyjemności.
 
==M==
* Mania prześladowcza, Ludzie, rzucając bliźniemu kłody pod nogi, dodają: to nie kłody, to tylko twoja bujna wyobraźnia.
** Źródło: s. 57
 
* Miłość i szacunek to kapitały, które koniecznie trzeba gdzieś umieścić, więc się je daje komukolwiek na kredyt.
 
* Miłość jest dziwną syntezą egoizmu i altruizmu; bywają wypadki, w których z drapieżnym egoizmem jest bardziej do twarzy niż z flegmatycznym zrzeczeniem się praw swoich. Gdy dusze mają się stać wzajemnie swoją własnością, wtedy ustają „zasadnicze prawa człowieczeństwa”.
** Źródło: s. 46
 
* Miłość jest wzajemnym świętokradztwem.
** Źródło: s. 46
 
* Moda jest zbiorowym plagiatem, przy którym nie ma poszkodowanego.
** Źródło: s. 90
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał K. Nowak, Warszawa 1998.
 
* Może pomyłka jest przewidzianym z góry wynikiem pewnego mechanizmu.
** Źródło: s. 26
 
* Mówią, że się zgadzają. Nie lubię przeciwników, których nigdy nie ma w domu.
 
==N==
* Najlepszą reklamą dla kogoś, kto ma coś do powiedzenia, jest milczenie.
 
* Najstraszniejsze jest nienawidzić siebie, wstydzić się siebie, a jednak nie móc od siebie uciec, wciąż do siebie wracać i dlatego siebie przeklinać.
 
* Nawet człowiek samotny nie mógłby się czuć samotnym bez tła, które tworzą inni ludzie.
 
* Nic dziwnego, że doczekaliśmy się takiego [[Honore de Balzac|Balzaka]] jak nasz Uniłowski.
** Źródło: ''Warszawskie problemy literackie''. „Robotnik”, 1932/416
 
* Niczego nie można do końca przemyśleć, wszystko można do końca przetrwać.
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
 
* Nie bolą mnie te głupstwa, które już zrobiłem, ale te, które mam jeszcze zrobić.
 
* Nie ma osoby tak głupiej ani tak antypatycznej, z którą by nie można obmawiać osoby trzeciej.
 
* Nie mogę zasnąć, bo sam ze sobą nigdy się nie nudzę.
 
* Nie rób drugiemu, co tobie niemiło – czy to znaczy: rób drugiemu, co tobie miło?
 
* Nie wszystko, co płynie z rozumu, jest mądre, bo i głupota ma w rozumie, w intelekcie swoje źródło.
 
* Niezawodnie bardzo imponujące, bardzo szanowne i bardzo perspektywiczne jest to słowo: konieczność. A przede wszystkim wygodne. Daje jakąś złudę pewności wśród chaosu. Uspokaja. Zdejmuje odpowiedzialność. Udaje, że wszystko, choćby było najgorszym, jest przynajmniej w porządku. Jest najsubtelniejszym sposobem samobójstwa. A przy tym ma taki dźwięk spiżowy, nieubłagany.
 
==O==
* O wiele łatwiej jest zapamiętać sobie o ludziach złe (plastyczne) niż dobre (abstrakcja). Zło jest charakterystyczne, dobre jest banalne.
 
* Odkrył, że jest zbrodniarzem (niedołęgą, głupcem), i postanowił żyć z sobą samym w dobrej komitywie. I życie mu upływa na tolerowaniu siebie.
 
==P==
* Pan Bóg świat stworzył, a potem zaczął się nim bawić.
 
 
* Paradoksalnym faktem jest, że bardzo często im osobistszą jest liryka autora, tym lepiej trafia do serca czytelnikowi.
 
* Pewne myśli i idee same mają talent.
** Zobacz też: [[idee]]
 
* Pisać – znaczy to czynić się zrozumiałym.
 
* Pocałunek jest granicą, gdzie kończy się gra duchów, a zaczyna gra ciał. W tej perspektywie jest doskonałym tematem do kina.
 
* Prawda jest kopciuszkiem, stoi u drzwi półotwartych, czeka aż ją wpuszczą. Najchętniej bywa używana do zmywania naczyń.
* Przelana krew może być tak samo symbole bezradności jak wybita szyba.
 
* Są stoły o kulawych nogach, pod które podkłada się – Biblię.
* Przyjacielu, żeby cię rozweselić, opowiem ci moje nowe zmartwienie. Szablony zawsze zwyciężają.
 
* Strasznie mi niegdyś imponowali ludzie, którzy mi nie odpisywali na listy; uważałem ich za jakieś wyższe istoty.
* Przypadek jest nie tylko wypadkową nieobliczalnych, ważnych sił żyjących poza człowiekiem, on także ściąga dookoła siebie siły tkwiące w samym człowieku, staje się odczynnikiem natury ludzkiej i demaskuje ją lub apoteozuje.
 
* Tkwi w człowieku pewna mistyczna zaborczość, która „widzieć” utożsamia z „mieć”.
==R==
* Radzili nad kryzysem kultury i poszli grać w brydża.
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
 
* To, co się pospolicie nazywa intelektualizmem, powinno się raczej nazywać szablonem. U nas ludzie myślą, że każdy, który myśli, tym samym już dobrze myśli.
* Rozumienie, wyrozumienie i porozumienie – od tego zależą losy świata.
 
* Uczciwość jest cnotą, która dużo kosztuje.
==S==
** Zobacz też: [[uczciwość]]
* Są stoły o kulawych nogach, pod które podkłada się – Biblię.
 
* W ciemności nie biec, sprawdzać otoczenie rękami, strzec się wybojów, drzew, kamieni, wymijać zygzakiem przedmioty – jest wbrew naturze, wbrew popędom, jak wszelka wiedza. Ciemność, przekreśliwszy oko, wymaga, żeby w niej mknąć, płynąć i rozpływać się.
* Są westchnienia, uczucia, myśli święte i tkliwe, słowa i czyny szalone, pieszczoty nie wykonane, pomysły na wpół pomyślane, które wiecznie czekają nad jakimś brzegiem, czy i na nie przyjdzie kiedyś pora? Ale nikt nie próbuje wykrzyczeć się, wypłakać, wygadać, zapomina o tym swoim świecie, ogranicza jego rozrost, skazuje go wreszcie na zaumarcie.
 
* Wciąż jeszcze przechodzą brodem przez rzekę odważnie, gdy już most jest gdzieś zbudowany.
* Strasznie mi niegdyś imponowali ludzie, którzy mi nie odpisywali na listy; uważałem ich za jakieś wyższe istoty.
 
* Wszechświat jest zwierzęciem, które nas widzi, słucha i zapamiętuje.
* Szacunek i miłość są to kapitały, które koniecznie gdzieś umieścić należy. Więc się je daje komukolwiek na kredyt.
 
* Z grzeczności musiałem udawać, że się nie poznaję na jej oszustwie.
==Ś==
* Śmierć – jedyna przyjemność, której nie można odczuć.
 
* Żyć to znaczy: dopiero przygotować się do życia. Umieramy w chwili, kiedy byśmy mogli na dobre zacząć. Ale Najwyższy Sędzia mówi: Nie dam się oszukać, to właśnie było życie.
* Świat dzisiejszy jest tak urządzony, że nawet przy najlepszej woli otoczenia dokonuje się bezimienna zbrodnia na każdej jednostce. Nikt nie winien i winni są wszyscy. Dzieje się wciąż to samo, co w ścisku podczas pożaru.
 
==''Cięższy i lżejszy kaliber''==
==T==
(Warszawa 1957, Czytelnik)
* Tkwi w człowieku pewna mistyczna zaborczość, która „widzieć” utożsamia z „mieć”.
 
* Niczego nie można do końca przemyśleć, wszystko można do końca przetrwać.
* To, co się pospolicie nazywa intelektualizmem, powinno się raczej nazywać szablonem. U nas ludzie myślą, że każdy, który myśli, tym samym już dobrze myśli.
** Źródło: s. 599
 
* Nie bolą mnie te głupstwa, które już zrobiłem, ale te, które mam jeszcze zrobić.
* Uczciwość jest cnotą, która człowieka dużo kosztuje.
** Źródło: s. 599
 
* Nie ma osoby tak głupiej ani tak antypatycznej, z którą by nie można obmawiać osoby trzeciej.
* Tylu namnożyło się proroków wołających na puszczy, aż się puszcza nimi zaludniła.
** Źródło: s. 255
 
* Śmierć – jedyna przyjemność, której nie można odczuć.
==U==
** Źródło: s. 599
* Uczciwość jest cnotą, która dużo kosztuje.
** Zobacz też: [[uczciwość]]
 
* Wszelka kultura pewnego dnia pokazuje swą smutną prawdę – prawdę przeładowanego, a pustego magazynu.
==W==
** Źródło: s. 29
* W ciemności nie biec, sprawdzać otoczenie rękami, strzec się wybojów, drzew, kamieni, wymijać zygzakiem przedmioty – jest wbrew naturze, wbrew popędom, jak wszelka wiedza. Ciemność, przekreśliwszy oko, wymaga, żeby w niej mknąć, płynąć i rozpływać się.
 
==''Lżejszy kaliber''==
(Wydawn. Literackie, 1976)
 
* Rozumienie, wyrozumienie i porozumienie – od tego zależą losy świata.
** Źródło: s. 90
 
* Tylu namnożyło się proroków wołających na puszczy, aż się puszcza nimi zaludniła.
** Źródło: s. 274
 
* W olbrzymiej większości wypadków życiem jest właśnie to, że żyć nie można...
** Źródło: s. 327
 
==''Pisma. Czyn i słowo''==
* W polityce zamiast grać wciąż tasuję karty.
(Wyd. Literackie, 1980)
 
* Dla dziewicy nie ma ważniejszego momentu nad ten, w którym nią być przestaje, a każdy przedtem zwalczony bunt krwi, każde stłumione westchnienie powiększa wartość jej ofiary.
* Wciąż jeszcze przechodzą brodem przez rzekę odważnie, gdy już most jest gdzieś zbudowany.
** Źródło: s. 34
 
* Dzieła poetyckie są nieraz akumulatorami jakiejś energii, której użytek jest jeszcze nie znany.
* Wielkie charaktery, jak latarnie morskie, świecą daleko w ciemności.
** Źródło: s. 102
 
* Niezawodnie bardzo imponujące, bardzo szanowne i bardzo perspektywiczne jest to słowo: konieczność. A przede wszystkim wygodne. Daje jakąś złudę pewności wśród chaosu. Uspokaja. Zdejmuje odpowiedzialność. Udaje, że wszystko, choćby było najgorszym, jest przynajmniej w porządku. Jest najsubtelniejszym sposobem samobójstwa. A przy tym ma taki dźwięk spiżowy, nieubłagany.
* Więcej bredni powiedzieć może głupiec w pięciu minutach niż mędrzec przez pięć lat odgadnąć.
** Źródło: ''Słoń wśród porcelanys. Niezrozumialstwo'', 1934140
 
* (...) wielkie charaktery, jak latarnie morskie, świecą daleko w ciemności.
* Włażą we własne korzenie!
** Źródło: s. 662
** Opis: Tytuł artykułu opublikowanego w czasopiśmie ''Czyn i słowo'', 1907
 
==Inne==
* Wszechświat jest zwierzęciem, które nas widzi, słucha i zapamiętuje.
{{IndeksPL}}
===A===
* Aforyzm jest zdradliwy, czasem żadnymi świecidełkami, nie można ukryć w nim braku myśli.
** Źródło: ''XX wiek: daty, fakty, opinie'', Wydawnictwo Pinnex, s. 188.
 
===C===
* Wszelka kultura pewnego dnia pokazuje swą smutną prawdę – prawdę przeładowanego, a pustego magazynu.
* Ciało dopiero przez erotyzm staje się interesujące i symboliczne.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia. 1918–1939'', oprac. Ludwik Bohdan Grzeniewski, Warszawa 1984, PIW, s. 42.
 
* Człowiek nie wytworzył sobie jeszcze ideału, za który by było warto umierać, ale lubi w ogóle za coś umierać. I to jest na razie najlepsze.
==Z==
** Źródło: ''Pisma teatralne. 1896–1926 : recenzje i felietony, artykuły, listy otwarte'', Wyd. Literackie, 1995, t. 1, s. 123.
* Z grzeczności musiałem udawać, że się nie poznaję na jej oszustwie.
 
* Człowiekiem być to znaczy być samym wśród ludzi. Indywidualizm – dzierżawa pewnej idei.
** Źródło: ''Dziennik. 1916–1944'', Wyd. Literackie, 2001, t. 2, s. 166.
 
===D===
* Dobrzy chrześcijanie wyobrażają sobie, że Pan Bóg ma najpotężniejszą kartotekę.
** Źródło: ''Notatki z życia: obserwacje i motywy'', Czytelnik, 1964, s. 263.
 
* Dostojny bzik tragiczności.
** Opis: tytuł artykułu opublikowanego w czasopiśmie „Czyn i słowo”, 1910
 
* Dziwne jest, że człowiek jest dumny raczej z tego, co mu dała natura, niż z własnych zasług.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 39.
 
===G===
* Gdy tysiąc ludzi mówi to samo, to jest to albo ''vox Dei'', albo wielkie głupstwo.
** Źródło: ''Polska krytyka literacka, 1919–1939. Materiały'', oprac. Jan Zygmunt Jakubowski, Warszawa 1966, PWN, s. 49.
 
* Gdyby tak ustanowić święto słuchania cudzych argumentów?
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
 
===I===
* Im mniej kto jest praktyczny, tym zachłanniejszy bywa na małe korzyści.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 40.
 
==J==
* Ja pierwszy...
** Opis: wyrażenie używane często przez Irzykowskiego, dla podkreślenia pierwszeństwa jego myśli na dany temat
 
* Jej naśladowanie miłości jest więcej warte niż prawdziwa miłość niejednej.
** Źródło: ''Polska krytyka literacka...'', ''op. cit.'', s. 49.
 
* Jesteśmy zamknięci w akwarium; rozbijanie swoich nosów o jego ściany to mowa ludzka.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 46.
 
===K===
* Kot nie porzuca łapania myszy mimo wynalezienia łapek.
 
* Kto umiera, tego akcje na chwilę rosną.
 
===L===
* Ludziom często wydaje się, że większa prawda musi leżeć w pobliżu większej nieprzyjemności.
 
===N===
* Najlepszą reklamą dla kogoś, kto ma coś do powiedzenia, jest milczenie.
** Źródło: „Przekrój”, Tom 1, Krakowskie Wydawnictwo Prasowe, 1979, s. 45.
 
* Nic dziwnego, że doczekaliśmy się takiego [[Honore de Balzac|Balzaka]] jak nasz Uniłowski.
** Źródło: ''Warszawskie problemy literackie''. „Robotnik”, 1932/416
 
* Nie rób drugiemu, co tobie niemiło – czy to znaczy: rób drugiemu, co tobie miło?
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 53.
 
===O===
* O wiele łatwiej jest zapamiętać sobie o ludziach złe [plastyczne] niż dobre [abstrakcja]. Zło jest charakterystyczne, dobre jest banalne.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 43.
 
===P===
* Pewne myśli i idee same mają talent.
''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 38.
** Zobacz też: [[idee]]
 
* Pocałunek jest granicą, gdzie kończy się gra duchów, a zaczyna gra ciał. W tej perspektywie jest doskonałym tematem do kina.
 
* Przyjacielu, żeby cię rozweselić, opowiem ci moje nowe zmartwienie. Szablony zawsze zwyciężają.
 
* Przypadek jest nie tylko wypadkową nieobliczalnych, ważnych sił żyjących poza człowiekiem, on także ściąga dookoła siebie siły tkwiące w samym człowieku, staje się odczynnikiem natury ludzkiej i demaskuje ją lub apoteozuje.
 
===R===
* Radzili nad kryzysem kultury i poszli grać w brydża.
** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998.
 
===S===
* Są westchnienia, uczucia, myśli święte i tkliwe, słowa i czyny szalone, pieszczoty nie wykonane, pomysły na wpół pomyślane, które wiecznie czekają nad jakimś brzegiem, czy i na nie przyjdzie kiedyś pora? Ale nikt nie próbuje wykrzyczeć się, wypłakać, wygadać, zapomina o tym swoim świecie, ogranicza jego rozrost, skazuje go wreszcie na zaumarcie.
** Źródło: ''Pałuba'' (1903) w: ''Pałuba. Sny Marii Dunin'', Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1981, s. 114.
 
* Szacunek i miłość są to kapitały, które koniecznie gdzieś umieścić należy. Więc się je daje komukolwiek na kredyt (...).
** Źródło: „Twórczość”, Tom 12, Wydania 7–9, Związek Literatów Polskich, RSW „Prasa-Książa-Ruch”, 1956, s. 123.
 
===Ś===
* Świat dzisiejszy jest tak urządzony, że nawet przy najlepszej woli otoczenia dokonuje się bezimienna zbrodnia na każdej jednostce. Nikt nie winien i winni są wszyscy. Dzieje się wciąż to samo, co w ścisku podczas pożaru.
 
===W===
* W polityce zamiast grać wciąż tasuję karty.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 37.
 
* Więcej bredni powiedzieć może głupiec w pięciu minutach niż mędrzec przez pięć lat odgadnąć.
** Źródło: ''Słoń wśród porcelany. Niezrozumialstwo'' (1934)
 
* Włażą we własne korzenie!
** Opis: tytuł artykułu
** Źródło: „Czyn i słowo”, 1907
 
===Z===
* Z wielkiej odwagi można popełnić wielkie głupstwo.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 47.
 
* Złe się zwykle mści, ale dobre niekoniecznie się wynagradza. Złe ma silniejsze konsekwencje.
 
===Ż===
* Życie jest prowizorium, lecz powinno być mądrze urządzone.
** Źródło: ''Aforystyka dwudziestolecia'', ''op. cit.'', s. 55.
 
* Żyć to znaczy: dopiero przygotować się do życia. Umieramy w chwili, kiedy byśmy mogli na dobre zacząć. Ale Najwyższy Sędzia mówi: Nie dam się oszukać, to właśnie było życie.
 
 
{{DEFAULTSORT:Irzykowski, Karol}}
[[Kategoria:PolscyCzłonkowie prozaicyPolskiej Akademii Literatury‎]]
[[Kategoria:Polscy aforyści]]
[[Kategoria:Polscy dramaturdzy]]
[[Kategoria:Polscy krytycy literaccy]]
[[Kategoria:Polscy krytycy filmowi]]
[[Kategoria:CzłonkowiePolscy Polskiejkrytycy Akademii Literatury‎literaccy]]
[[Kategoria:Polscy prozaicy]]
 
[[bs:Karol Irzykowski]]
128 610

edycji