Otwórz menu główne
Piotr Rubik

Piotr Rubik (ur. 1968) – polski kompozytor muzyki instrumentalnej, filmowej i teatralnej, multiinstrumentalista oraz prezenter telewizyjny.

Spis treści

WypowiedziEdytuj

„Pani”, nr 7/2007Edytuj

  • Dyrygent nie jest od tego, żeby machać i być metronomem dla dobrej orkiestry, ponieważ dobra orkiestra sama utrzyma się w ryzach. Natomiast trzeba wiedzieć, kiedy zacząć, kiedy skończyć.
  • Można łatwo stać się popularnym, ale na krótko. Jeśli chce się istnieć dłużej i robić to nie dla samej popularności, ale dlatego, że robi się to, co się kocha, to to jednak wymaga czasu. To nie dzieje się tak z dnia na dzień.
  • Muzyka jest albo dobra, albo zła, i to jest subiektywne odczucie. Śmieszą mnie takie podziały, że muzyka poważna to musi być taka, a muzyka rozrywkowa taka.
  • W Polsce popularność i sukces budzą agresję.

„Gala”, nr 5(272), 2007Edytuj

  • Każdy, kto osiągnął sukces, ma wrogów – ale nie należy się tym przejmować.
  • Nigdy i nigdzie nie określiłem tego, co robię muzyką poważną. Nie uznaję podziału muzyki na poważną i niepoważną.
  • Trzeba żyć ciekawie, trzeba żyć kolorowo, starać się żyć niebanalnie, wtedy będzie natchnienie, przyjdzie inspiracja.

O Piotrze RubikuEdytuj

  • To prawdziwy skandal, żeby tak wielkie dzieło, jakim jest kantata czy oratorium, zamawiać u amatora. Kraków po prostu ignoruje środowisko własnych twórców.
  • To sztuka niska – nie jest to żadna ocena, ani tym bardziej atak, tylko obiektywny fakt. Rubik jest artystą dla mas, dla niewyrafinowanego odbiorcy i z tego powodu cieszy się takim wzięciem.(...) Siła Rubika polega na tworzeniu pozoru sztuki wyższej: ludzie myślą, że obcują z czymś wyższym. Tymczasem fakt, że coś jest grane przez orkiestrę symfoniczną nie oznacza, że od razu staje się klasyką.
  • Z miłości do mojego miasta krew mnie dzisiaj zalewa.(...) W moim mieście promuje się człowieka, który uprawia muzyczną hucpę, okraszając ją pseudoreligijnym patosem i obco brzmiącymi nazwami. Niech pan Rubik sobie tworzy swoje psalmy, oratoria, kantaty, a nawet fugi i toccaty. Ale na litość boską, dlaczego jego twórczość opłacana jest z moich pieniędzy?

Fragmenty tekstów do muzyki Piotra RubikaEdytuj

  • Masz prawo kochać, masz prawo śnić
    Masz prawo śpiewać, masz prawo żyć
  • Nad malwy, bzy
    Nad bukiet maków
    Ty mój najmilszy
    I mój Kraków
  • Nie bój się, nie wstydź się, mówić że kochasz.
    Nie milcz bo, miłość znów, Cię ominie.
    • Autor: Jacek Cygan, Nie wstydź się, mówić że kochasz
  • Ma sens słodka rozkosz o poranku,
    ma sens, rozogniony szept kochanków
  • Tu czarnych krzeseł rząd
    Pustych jak słowa, co tylko dzielą
    Łatwo wydany sąd
    To on, to on, to on robi błąd
  • Z życiem tak bywa jak z chorobą
    Kostucha w lustrze zęby szczerzy
    Żyć znaczy życie dzielić z tobą
    A nie być z tobą – znaczy nie żyć
  • Zdumieniem mym
    I sensu odkryciem
    Że sedno w tym
    Że ma sens życie.