Majka

polski serial obyczajowy

Majka – polski serial obyczajowy emitowany w telewizji TVN w 2010 roku.

Wypowiedzi postaciEdytuj

Maja OlkowiczEdytuj

  • (…) ludzie zawsze są ważniejsi od wyzwań, zadań, ambicji.
    • Źródło: odcinek 58

Piotr OlkowiczEdytuj

  • Chcesz wiedzieć, co myśli kobieta, nie słuchaj, co mówi.
  • Miłość jest jak szaleństwo.
    • Źródło: odcinek 9
  • Nie ucz wujka dzieci robić.
    • Opis: do Majki.
    • Źródło: odcinek 49
  • Teksty? Teksty to pisała Osiecka.
  • W fabryce serów zrobiłabyś furorę.
    • Opis: do Majki o dziurze w jej sukience.
    • Źródło: odcinek 70

Michał DuszyńskiEdytuj

  • Cisza! Bo włączę muzykę country!
    • Opis: do kłócących się współpracowników.
    • Źródło: odcinek 3
  • Kup sobie jedną parę butów mniej i będziesz miała na ratę.
    • Opis: do Oli.
    • Źródło: odcinek 46

Jakub, ojciec MajkiEdytuj

  • Dostałem list od Ani. Pisze, że też za mną tęskni. Ale nie ma w tych słowach, tego jeszcze niedawnego żalu. Czuję, że się o mnie martwi. Nie pisze tego wprost, ale czuję, że o coś mnie podejrzewa. Inna kobieta? Nawet nie wie, jak bardzo się myli. To ona jest tą jedną jedyną. Tą, którą kocham i kochać będę zawsze. Inne mnie nie interesują.
    • Opis: list z 26 września 1989.
  • Już się nie mogę doczekać, kiedy wrócę do domu. Do mojej Ani. Gdyby wiedziała, jak za nią tęsknię. I za maleństwem. Wszystko mi jedno, czy to będzie chłopiec, czy dziewczynka. Chociaż wolałbym dziewczynkę na początek. Potem jeszcze z dwóch chłopaków. Kiedyś mi za to podziękują. Starsza siostra. Ale to przyszłość. Teraz jest tylko ona – Ania.
    • Opis: list z 26 września 1989.
  • Żadne listy, nie są wstanie opisać tego, co do niej czuję. Dopiero teraz, kiedy znalazłem się tak daleko, kiedy nie mogę usłyszeć jej śmiechu, jej spokojnego oddechu przed snem, dotarło to do mnie z całą mocą, z całą oczywistością. Ale kiedy siadam nad kartką papieru, wyobraźnie odmawia mi posłuszeństwa, a słowa, których zwykle mi nie brakuje, teraz mnie opuszczają, poza tym jednym,, wracaj”. Co mi po tych wszystkich pięknych widokach, kiedy jej nie ma koło mnie?
    • Opis: list z 26 września 1989.

LilkaEdytuj

  • Jeśli nie ty, to kto?
    • Opis: do Majki.
    • Źródło: odcinek 1
  • Praca nie zając, badania tak!
    • Źródło: odcinek 1

InneEdytuj

  • Ci młodzi ojcowie od razu wpadają w panikę, ale niech się pani nie przejmuje, przy trzecim im przechodzi.
    • Postać: lekarz
    • Opis: do Majki o Michale.
    • Źródło: odcinek 62
  • Jeden rok to może całe życie zmienić.
    • Postać: Anna Olkowicz
    • Źródło: odcinek 1
  • Każdy kac kiedyś przechodzi. I ten alkoholowy, i ten moralny.
    • Źródło: odcinek 34
  • Mężczyzn powinno się utrzymywać w lekkiej niepewności (…).
    • Postać: Róża Olkowicz, babcia Majki
    • Źródło: odcinek 61
  • Mężczyzna musi wiedzieć, kiedy wycofać się z godnością.
    • Postać: mecenas
    • Źródło: odcinek 47
  • (…) porządny facet jest jak Yeti – ktoś ponoć gdzieś go tam kiedyś widział.
    • Postać: Sabina
    • Źródło: odcinek 20
  • Słyszałem, że kultura w Warszawie kończy się z odjazdem ostatniego pociągu do Krakowa.
    • Postać: Adam
    • Źródło: odcinek 2
  • Trzeba umieć oddzielać pracę od prywatnego życia, jak mawiał mój znajomy ksiądz.
    • Postać: Kazimierz Duszyński, ojciec Michała.
    • Źródło: odcinek 4
  • Ty się nie pytaj, co Stefan może zrobić dla ciebie, ty się raczej zapytaj, co ty możesz zrobić dla Stefana.
    • Postać: Stefan
    • Źródło: odcinek 2
  • W interesach są potrzebne wymierne korzyści.
    • Postać: Grażyna Piotrowska, ciotka Aleksandry
    • Źródło: odcinek 67
  • Złapała żonatego szefa na dziecko – jest co pogratulować.
    • Postać: Eliza
    • Opis: o Majce.
    • Źródło: odcinek 66

DialogiEdytuj

  • Kurier: A kto jest nadawcą?
    Stefan (dając banknot 100-złotowy): Władysław Jagiełło.
    • Źródło: odcinek 18
  • Michał: Chyba już wiem, jak mogłaby pani mi się odwdzięczyć.
    Majka: Ale chyba ja nie chcę wiedzieć…
    • Źródło: odcinek 3
  • Róża: Prawdziwe karty to dotykasz, czujesz…
    Piotr: Tak, dotykasz, czujesz, oszukujesz. A z komputerem się nie da.
    • Źródło: odcinek 45
  • Eliza: Rozmawiacie czy podsłuchujecie?
    Majka: Was nie trzeba podsłuchiwać, drzecie się tak, że pół Krakowa słyszy.
    • Źródło: odcinek 44
  • Adam: Wieczorek literacki? Przecież to nuda…
    Eliza: Wolałbyś do cyrku.
    • Odcinek 40
  • Eliza: Wiesz, jak wynaleziono drut? Jak dwóch krakusów kłóciło się o jednego centa.
    Adam: Auć.
    • Źródło: odcinek 2

InneEdytuj

  • Skąd mam na dłoniach nieba ślad? Nie pytaj mnie.
    Jak mogłam zgubić się wśród ulic, które znam? Nie pytaj mnie.
    O czym w środku dnia potrafię śnić? Nie pytaj mnie.
    Gdy wśród przechodniów nagle staję zamiast iść… Nie pytaj mnie.
    Czuję, że sama sobie tego nie zmyśliłam,
    kolejnej z dróg szukając znów.
    Czuję, jak w moim sercu rodzi się nadzieja,
    gdy biegnę już kolejną z dróg.
    • Źródło: piosenka z serialu.

Autorzy scenariuszaEdytuj

Iwona Strzałka, Andrzej Staszczyk, Andrzej Śliwak, Andrzej Tuziak, Bartosz Kurowski, Maura Ładosz, Grażyna Wilczyńska, Anna Krasuska, Jakub Nieścierow, Marta Bratkowska, Marcin Grabowski