Flavius Hypatius (Hypacjusz) (zm. 532) – bizantyjski polityk, konsul w 500 (wspólnie z Patrycjuszem), ogłoszony przez tłum cesarzem Bizancjum podczas powstania Nika przeciwko cesarzowi Justyniana I Wielkiego, stracony z jego rozkazu po stłumieniu powstania.

O HypatiuszuEdytuj

  • Lud poczuł smak krwi i w swym gniewie nie znał granic. Obwołał cesarzem Hypacjusza – kuzyna byłego cesarza Anastazjusza – i mimo jego protestów koronował podczas wielkiego zgromadzenia na terenie hipodromu. Roztrzęsiony Hypacjusz nie wiedział, jak się zachować. Z jednej strony cenił cesarza Justyniana jako prawdziwego mecenasa, z drugiej zaś nęciła go władza i sława.
    • Autor: Sigrid Maria Grössing, Kobiety za kulisami historii, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2002, ISBN 8311095914, tłum. Barbara i Daniel Lulińscy, s. 27.