Grzegorz Strumyk

polski prozaik i poeta

Grzegorz Strumyk (ur. 1958) – polski prozaik i poeta.

ŁzyEdytuj

  • Czasem łatwiej wyobrazić sobie własną śmierć niż dalsze życie.
  • Lepiej się pamięta, co zdarzyło się wiele lat temu, niż wszystko, co działo się wczoraj.
  • Miłość wydawała mi się dobra, taka zwyczajna, jak ją wszyscy rozumiemy, dobra tylko po to, by odczuwać dopiero jej brak.
  • Na tym polega spieszenie się do innych. Coś się dla nich ma, coś do podzielenia. Jakąś opowieść. Przydarzyło się po drodze.
  • Nic nie ma do uratowania w życiu, poza myślami, jak najdłużej.

InneEdytuj

  • Być może bezdomności doświadcza każdy, kto najgłębiej pragnie domu. Ze zdarzeń nieuchwytnych, prawie niewytłumaczalnych – jak mowa milczenia, ciasnota własnego ciała, spojrzenie psa – buduje swój dom. Może pewniejszego domu nie ma.
    • Źródło: z okładki powieści Łzy, wyd. W.A.B., Warszawa 2000

O Grzegorzu StrumykuEdytuj

  • Grzegorz Strumyk, ów subtelny stylista, czuły liryk i oryginalny psycholog...