Antoni Zaleski

polski pisarz i dziennikarz (1858–1895)

Antoni Zaleski (1858–1895) – polski pisarz i publicysta.

Antoni Zaleski

Towarzystwo warszawskie: listy do przyjaciółkiEdytuj

  • Jeśli wjeżdżać będziesz do Warszawy od strony Pragi, uderzy Cię przedewszystkiem wielka budowla nad Wisłą, obszerna, szeroka, dość ciężka, pomimo licznych swoich tarasów i balkonów, ani zbyt brzydka, ani zbyt ładna, w stylu trochę włoskim, ale bardzo zeszpeconym późniejszemi dodatkami. To Zamek, „b. królewski Zamek“, jak go urzędownie nazywają, dawna rezydencya Stanisława, później siedziba konstytucyjnych królów Kongresówki, pałac cesarski, ale tylko z tytułu, gdyż od czasu detronizacyi Mikołaja, wyrzeczonej w tym gmachu, żaden z monarchów rosyjskich nie przenocował tu jeszcze ani razu.
  • Wracam jednak do twego pytania o Rosyanach uczciwych. Czy są i jacy są, w czem się ta ich uczciwość objawia i jaka z niej dla nas korzyść? I znowu powtórzyć muszę — porozumiejmy się najpierw. Pojęcie uczciwości w tych warunkach i ramach musi być nader elastycznem. Jeśli chcesz, sam fakt przyjęcia służby u rządu, który w tym kraju eksterminacyjne ma tylko cele, który pragnie go wynarodowić, religię gnębi, sprawiedliwość zatraca, prawom wszelkim zaprzecza, który nie rządzi, lecz eksploatuje — nie może absolutnie wzięty, uczciwym się nazywać.
    • Źródło: List II. Rosyanie w Warszawie
    • Zobacz też: Rosjanie

Z wycieczki na WschódEdytuj

  • Jeśli Grek jaki dowie się, że Bułgar czyta książkę słowiańską, wnet sprowadza na niego żandarmów, a ci, albo żądają grubego bakczyszu, lub wtrącają biedną ofiarę do więzienia. Szczególnego prześladowania doznają nauczyciele bułgarscy. Tych Grecy ścigają bez miłosierdzia i przekupują nawet sędziów tureckich, byle uniemożliwić działalność tych, według nich najniebezpieczniejszych agitatorów.
    • Źródło: List VIII. Sprawa macedońska